Πέμπτη 11 Απριλίου 2024
Τετάρτη 10 Απριλίου 2024
''ΤΟ ΜΠΛΕ ή ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΑΠΑΚΙ'' - προσομοίωσης ... στο Matrix;
Εγχείρημα που δεν αντικαθιστά τον θεσμικό ρόλο των συνδ/κών Ενώσεων στο Κλάδο.
Η συνέχεια της αντίστοιχης "Διακλαδικής ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΊΑΣ" του παρελθόντος....
Σε συρραφές ενός συνόλου πρόχειρων επί του παρόντος σεναρίων ανάγκης,
ο καθένας αλλά και συλλογικά,έχει το δικό του τρόπο να συνδιαλλέγεται
με τους θεσμούς.
●Παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες για την υπογραφή Σ.Σ.Εργασίας απο τις συνδικαλιστικές Ενώσεις,αλλά και σε όλο το εύρος του εργασιακού/ασφαλιστικού πεδίου της υγείας, πρόνοιας και συντάξεων.
Δεν μπορούμε να παραμένουμε θεατές των εξελίξεων,που αφορούν τις ζωές μας και τις πραγματικές ανάγκες.
Στη κανονικοποίηση αναγκών, που υπερασπίζεται "προνόμια" με το μπλέ η το κόκκινο χαπάκι-προσομοίωσης, που προσφέρει ο Μορφέας στο Νίο, στην εμβληματική σκηνή του MATRIX, σε μελλοντολογικές κοινότητες "εξαντλημένων"...
Σε εξυπηρετικές και βολικές κατά περίπτωση συνδιαλλαγές του "ελάχιστου"...στο ρεαλισμό της ηττοπάθειας.
Προτροπές "εθελοδουλείας" με έγκλειστες διαζεύξεις κατάχρησης, σε συνθήκες και όρους εξαιρέσεων.
δεν παρέχονται...οδηγίες χρήσης...
Ο συλλογικός μας αγώνας συνεχίζεται
με αμείωτη ένταση...
Τετάρτη 3 Απριλίου 2024
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΕΣΑΣ:
Αθηνών.
Με ανύπαρκτη δράση σε πλήρη απαξίωση και απονομιμοποίηση, από τους χιλιάδες εργαζομένους/συνταξιούχους, άνεργους στα Μ.Μ.Ε. μέλη της.
Η αποχή των μελών από τις εθιμοτυπικές ανά διετία, εκλογικές διαδικασίες κατά μ.ο τα τελευταία χρόνια ανέρχεται σε ποσοστό 62%-65%.
Γεγονός που αποτυπώνει το εύρος του τέλματος, σήψης και της παρακμής.
Ένας αποκρουστικός μηχανισμός, που εξυπηρετεί ιδιοκτησιακά και βολεύει προσωπικές ιδιοτέλειες μιας "χούφτας ενδιαφερομένων -2 εκλογικών σχηματισμών όπου:
Οι επιλογές στραγγαλίζονται στη μέγγενη του εργοδοτικού συνδικαλισμού (η παράταξη του ισόβιου Προέδρου/ΑΣΚ) και του κομματικού μηχανισμού της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ.
Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος αλληλοεξαρτώμενη σχέση υπαρξιακής επιβίωσης.
Ίδιοι δεν είναι αλλά γίνονται, από τη Σκύλα στη Χάρυβδη.
Στερεότυπες αναπαραγωγές εργολαβίας, που καταγράφουν ήττες και προσθέτουν πολλαπλασιαστικά αδιέξοδα στους συναδέλφους.
Ένας μηχανισμός με ενδογενείς παθογένειες, με "σιωπηλή" και αυθαίρετη αυτοαναίρεση, καταστατικών υποχρεώσεων-πλέον της 10/ετίας έχουν να προκηρυχθούν εκλογές για την ανάδειξη εκπρ/πων εργαζομένων/συνταξιούχων, συνεδρίαση του Μικτού Συμβουλίου κλπ.
Χρεοκοπήσαν τον αλληλοβοηθητικό λογαριασμό και εκθέτουν υποψήφιους ανά διετία για τη στελέχωση του.
Ένα σωματείο που διατηρεί ισότιμα μέλη του, ιδιοκτήτες μέσων, στρατιές διευθυντικών μελών των επιχειρήσεων, που τη προηγούμενη περίοδο έσυραν δεκάδες συναδέλφους στα δικαστήρια/απολύσεις, μειώσεις αποδοχών κλπ....
Η ΕΠΗΕΑ έκλεισε το μάτι συμβάλλοντας στη παγίωση του εργασιακού μεσαίωνα, τελευταία ΣΣΕ/2009. Ειδικότερα ο πρόεδρος ήταν εκ των πρωταγωνιστών της περιόδου της αντιασφαλιστικης μεταρρυθμίσης, για να μπουν οι εργοδότες στον ΕΔΟΕΑΠ.
Μας ζητούν μια νομιμοποητική ΨΗΦΟ ως μίζα ΑΝΑΘΕΣΗΣ- στο τίποτα.
Οι δύο μνηστήρες της καρέκλας με αγοραία
συνθήματα και αγώνες με ξύλινα σπαθιά, ας ψάξουν αλλού οι
"σαράφηδες" για πελάτες.Αυτό πως αντέχεται - ιδιαίτερα σε συνθήκες και συναλλαγές "εξαγορασμένης "σιωπής.
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΕΙΣ:
Εφαλτήριο επαγγελματικής αποκατάστασης.
Ο συνδικαλισμός των λίγων.
Αποκρουστικός ομοιογενοποιητικός
μηχανισμός στις ανάγκες αυτοσυντήρησης του, που αναπαράγει
κομπάρσους και χειροκροτητές.
Εκπροσωπήσεις που κτίστηκαν πάνω
στα ψέματα την εξαπάτηση, τις πελατειακές συναλλαγές.
Από όλους αυτούς τους περιφερόμενους ανά διετία πολιτευτές που
εμπορεύτηκαν ανάγκες/προσδοκίες χιλιάδων συναδέφων/σων στην απαίτηση:
ΕΝΑ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ που εμπεριέχει:
ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ στην εκλογική διαδικασία επι της παρούσης, που
απαντά - όχι με το αλάθητο της αυθεντίας - στο ερώτημα : ΤΙ ΚΆΝΟΥΜΕ.
Στο πλαίσιο αυτό, η συλλογικότητα του "ΔΙΚΤΥΟΥ" θα συνδιαμορφώσει και θα εγγυηθεί τη συνθήκη αναλαμβάνοντας την ευθύνη ώστε:
Γλωσσικός προ'ι'δεασμός:
ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΚΑ(Ο)ΛΠΙΚΗΣ ΚΑΛΠΗΣ.
Θυμάστε;
Άλλη όρεξη δεν είχαμε.../όπως παλιά και αξημέρωτα, να περιμένουμε γεννητούρια και να τραγουδάμε :"τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά"/παραλλαγή λαϊκού τραγουδιού στα Δεκεμβριανά.
Το αδιάβλητο παρθενογεννέσεων πράξεων συμμετεχόντων ,πάνω από 3.000 εγγεγραμμένων μελών και ΤΑΜΕΙΑΚΩΣ τακτοποιημένων;;
Όπως θα ρώταγε γνωστός οπαδός στις μεταμεσονύχτιες εκπομπές του:
ΕΝΤΑΞΕΙ ΕΙΜΑΣΤΕ; Για να απαντήσει πάλι ο ίδιος: ΕΝΤΑΞΕΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.
ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ!!!!
●Η συμμετοχή ή μη των συναδέλφων σε αυτές τις εκλογικές διαδικασίες, επαφίεται στις επιλογές τους, με γνώμονα την αντίληψη τους, τις προτεραιότητες των αναγκών τους ή ακόμα στις προκαταλήψεις τους σε στερεότυπα.ΠΑΝΤΩΣ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ.
Σαν τον πολυθεσίτη πρόεδρο "μας" που με κύρος τηλεευαγγελιστή διακήρυττε την αλήθεια της ανταλλάξιμης εθελοδουλειας του: "Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις/απεργίες αποτελούν εργαλεία του περασμένου αιώνα".
Απεργοσπάστες μέλη του προεδρείου, όλοι αυτοί που πρώτοι υπέγραψαν τις μειωτικές ατομικές συμβάσεις και μας καλούσαν να τους μιμηθούμε στον αυτοχειριασμό, για να "σωθούν "θέσεις εργασίας στις επιχειρήσεις των αφεντικών τους.
Συναλλαγές "οικόσιτων" συντροφιάς.
Η εκπροσώπηση του παρηγορητικού κατευνασμού, στην ελαστικότητα σχέσεων απασχολησιμότητας εργαζομένων, παραίτησης ανέργων, συνταξιούχων στη περιθωριοποίση των αναγκών.
Δεν βγαίνει έτσι ούτε το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα.
ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΙΣΟ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΕΧΕΣΑΙ.
ΣΗΜΕΡΑ: Για να νικήσουμε φόβους, ανασφάλειες, να δραπετεύσουν από την μοιρολατρία και εσωστρέφεια, από το μαύρο κύκλο αδιέξοδων επιλογών και ιδιωτεύσεων.Η οργή και η αγανάκτηση χιλιάδων συναδέλφων, πρέπει να βρει διέξοδο σε μία άλλη σταθερά αναφοράς. Που δεν είναι άλλη από την
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ & ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΗ της συλλογικής δράσης.
Ενάντια στη παθητική ανάθεση που μας κατέστρεψε και λεηλάτησε τις ζωές μας.
Τ Α Θ Ε Λ Ο Υ Μ Ε Ο Λ Α.
Αρκεί αυτή τη φορά να γίνουμε εμείς οι καταλύτες των εξελίξεων.
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΗΤΤΗΜΈΝΟΙ;
Ψ Η Λ Α Τ Ο Κ Ε Φ Α Λ Ι.
Μ Η Ν Τ Ο Υ Σ Φ Ο Β Α Σ Τ Ε είμαστε παντού.
Εκεί έξω....όποιος/όποια/όποιο ψάχνει....βρίσκει.
Όλοι... επιζητούν καί φαντασιώνονται με θυσιαστικό μαζοχισμό τη σταύρωση τους ως μεσσίες γιατί προσβλέπουν και προσδοκούν το αναστάσιμο ακριβοπληρωμένο αντίτιμο της θυσίας τους ... από τον Ύψιστο Εργοδότη τους.
Η ανώτερη πραγματικότητα - τύπων συσχετισμών στη παντοδυναμία της χειριστικής εξουσίας των ΟΝΕΙΡΩΝ.
ΟΜΟΡΦΑ ΟΝΕΙΡΑ στην ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΜΕΡΑ...οι Εφιάλτες.
του "ΔΙΚΤΥΟΥ" με αγωνιστική διαθεσιμότητα.
H ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.
Σωρευμένες ψηφίδες και θραύσματα από χαμένες μάχες.
Ένα πιθανόν μέλλον, που ηττήθηκε στο παρελθόν, μετουσιώνει την ανάγκη με σπειροειδή παλμικότητα μεταμόρφωσης, να αναστηθεί στο παρόν.
Χαμένες μάχες, που όμως άξιζαν να δοθούν γιατί η μάχη είναι ήδη απελευθέρωση.
Αυταπόδεικτα το ζητούμενο δεν μπορούσε να είναι η εναλλαγή της εξουσίας στην εξωραισμένη της εκδοχή.
Οι νικητές πάντως δεν μπορεί να είναι σίγουροι για τίποτα, γιατί το άλλο μισό της βαρβαρότητας είναι να την ανέχεσαι.
Και αυτή η συνθήκη μόνο δεδομένη δεν είναι.
Η αντίδραση και η εξέγερση λοιπόν στη καθημερινότητα, που προορίζονται να αντιμετωπίσουν η μία την άλλη επ'
αόριστον: όπως στο Τόλκιν -η κανονικοποίηση του κακού.
Φαίνεται όμως ότι τίποτα δεν μας ανήκει.
Μόνο ο αυθορμητισμός, η φαντασία και ο θυμός είναι δικά μας αλλά και η ασβέστη φλόγα της επιθυμίας, που καίει τα σωθικά να ζήσουμε και... αυτή η στιγμή.
Ο ανεξέλεγκτος αυθορμητισμός με διακριτές αποστάσεις απο αρκτικόλεξα-ιδεολογία," επιστημονικό"
δόγμα και πολιτική υπόθεση αναφοράς,
που στοιχειώνει τη ψεύτικη ορθοδοξία και τους συστημικούς επιτηρητές της κοινωνικής "κανονικότητας" και ξεφεύγει από τις ερμηνευτικές τους παραμέτρους.
Η διείσδυση του αδύνατου μέσα στη ρουτίνα του πραγματικού-Ν.Μπενστάιν όπου:
Το παρόν πάντα ανακαλεί το παρελθόν για να το επανεξετάσει και να επαναπροσδιορίσει το περιεχόμενο του.
Να πετάξει στα σκουπίδια ότι φωτίζονταν από τους προβολείς της σκηνής και να επανακτήσει ότι διέλαθε της προσοχής μας.
Να αναδιανήμει τους ρόλους μεταξύ των νικητών και των ηττημένων του χτες, θρυμματίζοντας τα είδωλα της καθημερινότητας, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις ανυψώνονται πάνω από τις σχέσεις των πραγμάτων, που φετιχιστικά κυριαρχούν πάνω τους.
Η ερωτική αίσθηση της αντισυμβατότητας:
Να μη ξυπνάμε αξημέρωτα, για να πιστοποιούμε τη παρουσία μας με τις κάρτες εργασίας, την αγωνία της υποβολής δικαιολογητικών για το pass food,το νοίκι,το ρεύμα, το φροντιστήριο των παιδιών, το γιατρό...την αναμονή της ανάπηρης ελεημοσύνης τους- από τα επιδόματα μέχρι τη σύνταξη...
Ανοικονόμητος χρόνος, που διαθλάται μέσα από εμμονικά φοβικά διλήμματα αυτοχειριασμού -επώδυνων συμβάσεων και συμβιβασμών επιβίωσης.
ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΑ: Νομίζετε ότι τελειώσατε μαζί μας με τη κατασκευή των "υπηκόων";
Στη νύχτα μας οδηγούν τ' αστέρια-ξανά και ξανά οι απαστράπτουσες ανταύγειες.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ
Στο επανιδείν....
" Την ήθελα μόνο δική μου''.
ΟΙ ΕΚΦΆΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ στο σχεσιακό σχήμα: εξουσιαστής/εξουσιαζόμενος.
Βαθειά εμπεδωμένες αντιλήψεις και έμφυλα στερεότυπα, της αποικιοκρατικής πατριαρχικής αντίληψης.
Ταξινομημένες ζωές ρόλων: σε "άξιες" και "ανάξιες θηλυκότητες", που επί πολλά χρόνια συγκαλύπτονταν πίσω
από τα εγκλήματα "τιμής" ή πίσω από εγκλήματα "πάθους"....
Η έμφυλη βία κατά της θηλυκότητας, που αφήνει αποτυπώματα κοινωνικών σχέσεων ανισοκατανομής, που ο όρος "κοινά αγαθά" απογυμνώνεται σε βιομάζα....
"ΜΟΝΟ ΔΙΚΗ ΜΟΥ"... η κυνικά χυδαία εκφορά βουλητικής επιθυμίας" αντικειμένου" χρήσης, στην εκπλήρωση και αναπαραγωγή λειτουγικότητας αγοραίων ρόλων καθημερινότητας.
Τα επίπλαστα αντανακλαστικά "ενστικτα" της τοξικής επικυρίαρχης αρρενωπότητας κακοποιητικών θεσμών της εξουσίας...στην ακρότητα
βιασμών & δολοφονιών: εκεί που κατασκευάζεται χειριστικά η ατομικότητα του μονοδιάστατου ανθρώπου.
Πέρα από τα ουρλιαχτά απόγνωσης...στις εύλογες απαίτησεις
ενός αφομοιωτικού , "δικαιωματισμού" της μερικότητας.
Μπροστά όμως χάσκει:
Η ΟΛΙΚΗ θέαση της χαλασμένης πυώδης "ΜΗΤΡΑΣ"... που κακοφορμίζει: η αιτιώδης εγγενής
παθογένεια της εξουσίας, που δεν κανονικοποιείται μόνο "δικαιωματικά" σε αχειραφέτητες ζωές.
H ψευδαίσθηση του "ΩΣ ΕΑΝ"...π.χ. ότι το σώμα να μας ανήκει τη στιγμή που
στερείται ....ιατρικής περίθαλψης....στέγης..κά.
Κατακρεουργημένα σώματα..."βιασμού".
Μια νέα γυναίκα δολοφονημένη...που δεν πρόλαβε να ζήσει...τα όνειρα της.
Ο σεξισμός που μετατρέπεται σε "αναγκαία" συνθήκη...επιβολής
εξοπλίζει και εγείρει: δολοφονικά ένστικα. Η εξουσία και της πατριαρχίας.
ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ και απόγνωση...μπροστά στον οπλισμένο θάνατο...που καρτερούσε...
Έξω από το αστυνομικό τμήμα.
ΦΕΥΓΑΛΕΑ ίσως η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ...βοήθειας από ποιούς;
ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ:
Είχε πρωτοστατήσει στους αγώνες των κρατουμένων γυναικών, ενάντια στις άθλιες συνθήκες κράτησης και στο νόμιμο βιασμό της
Κακοποιημένες γυναίκες βάναυσα, που προσπάθησαν να τις εξοντώσουν και να τις εξευτελίσουν.
Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ήταν μητέρα και το έγκλημα της: "χρήστρια"...
της: ήταν 41 χρόνων...και την περίμεναν η κόρη της και η μάνα της...
Κάνεις δεν έχει λογοδοτήσει, κανείς υπεύθυνος δεν κρίθηκε ένοχος.....
ούτε η υπόθεση της έφτασε ποτέ στα δικαστήρια........
Χωρίς εφημερίδες την Παρασκευή, απεργία στο πρακτορείο «Άργος»
Σε σύσκεψη που είχανε οι εκπρόσωποι των εργαζομένων με τη διοίκηση του Άργους, η εργοδοτική πλευρά δεν ικανοποίησε τα αιτήματα των εργαζομένων και δεν πρότεινε λύσεις στα προβλήματα, με αποτέλεσμα η Ένωση Προσωπικού Πρακτορείων Εφημερίδων να προχωρά κανονικά στην προγραμματισμένη κινητοποίηση.
Επομένως, οι εφημερίδες δεν θα κυκλοφορήσουν την Παρασκευή 5 Απριλίου.
Τρίτη 2 Απριλίου 2024
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ...
"Στείλε αυτή τη φωτογραφία στο
Ισραήλ και τον κόσμο όλο".
Είπε στο δημοσιογράφο Fakri Ibrahim,ένα πεινασμένο αγόρι χθες,στη νότια
Γάζα,περιμένοντας σε μια ατελείωτη
ουρά,για να παραλάβει κάτι φαγώσιμο.
"σεξιστική συμπεριφορά" κατά του αγοριού...στον εκποιούμενο αγοραίο ατομικίστικο δικαιωματισμό της προοδευμένης η συντηρητικής εκδοχής του μικροαστισμού.
καναπέδες φαντασιώσεων αυθυποβολής.
Αέναο αλισβερίσι του win/win.
Εκτεθιμένες επιθυμίες, στην υστερόβολη τυχοδιωκτική χρήση
της μετά-αλήθειας και της ανεξέλεγκτης κατά ριπάς διασποράς fakes.
χωρίς επιλογές-χωρίς δυνατότητα επιλογής.
Το επιτυχημένο μάρκετινγκ δεν είναι
αυτό που ικανοποιεί ανάγκες,αλλά αυτό που δημιουργεί ανάγκες για να έρθει να τις καλύψει η αγορά.
Ο ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ:που οραματίζεται
την οικοδόμηση της Νέας Ρώμη / το Νέο Βερολίνο,όπου η ελίτ διατηρεί τα
παραδοσιακά της ήθη.
Η διχαλωτή γλώσσα της εξουσίας για να φτιασιδώσει τα πεπραγμένα της.
Αδιέξοδος κύκλος -ένας τεράστιος
σκουπιδότοπος "πτωμάτων",που στη προθήκη εισόδου διαβάζονται βιβλία
αυτοβελτίωσης που συντηρούνται σε περίοπτη θέση ...με τις λύσεις τους.
...των καθημερινών στιγμών, μεταξύ χαλάρωσης και ύπνου...
Θεατές...
χαπάκι του Νίο στο MATRIX...
Και για να μην γινόμαστε ισοπεδωτικοί.
ΙΔΙΟΙ σε καμία περίπτωση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
ΓΙΝΟΝΤΑΙ..όταν αυτοκαταναλώνονται σε:
Μετρήσιμες και αποτιμόμενες εκτιμήσεις, δημοσκοπικών εταιρών/
επί ποσοστών: "κακών"..ή.."καλών...προθέσεων.
Συνεχίζουμε αδιαπραγμάτευτα...
Δεν σας φοβούνται ούτε τα εξαθλιωμένα
παιδιά...στο ένστικτο και το πάθος της επιβίωσης.
Αντίσταση...και άσβεστο
μίσος/ανειρήνευτο...Η ζωή και τα όνειρα μας θα σας εκδικηθουν.
Θα νικήσουμε....σ' όλο το κόσμο...
Πρέπει να νικήσουμε πρώτιστα για τα
ΠΑΙΔΙΑ....
παιδί/α.
Αλλά αυτές είναι δικές μας και σε δικιές μας στιγμές περιθάλπτονται οι αιμάσσουσες πληγές.
"Παλαιστίνης".
Αλλοιώνει τις ταυτοτικές μας αναφορές στο χωροχρόνο...μας καταπίνει... η άβυσσος...
Στο μήνυμα της εικόνας....
Πολιτική και μιντιακή εξουσία: Τελικά, ποιος εκβιάζει ποιον;
Το ερώτημα του τίτλου δεν είναι δικό μας. Τέθηκε πριν ενάμιση χρόνο στον βρετανικό Guardian για τις σχέσεις του Κ. Μητσοτάκη με τον ισχυρότερο μιντιάρχη της χώρας, Β. Μαρινάκη. Όταν, με αφορμή την αποκάλυψη ότι θύματα του Predator ήταν και πρόσωπα δίπλα στον ολιγάρχη, ο δημοσιογράφος Αλεξάντερ Κλαπ έγραφε για το σκάνδαλο των υποκλοπών εστιάζοντας στις σχέσεις των δυο ανδρών και αναρωτώμενος για το «ποιος τελικά έχει τη εξουσία».
Τα ερωτήματα επανέρχονται στα ελληνικά πλέον μίντια μέσα από τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στον επιχειρηματία και την κυβέρνηση της ΝΔ. Λέμε συνολικά την κυβέρνηση γιατί δεν είναι μόνο η αποκάλυψη της «κρατικής μονταζιέρας» στους διαλόγους στο έγκλημα Τεμπών η οποία πιστοποιεί την επιχείρηση συγκάλυψης από το Μαξίμου. Εδώ και καιρό, άλλωστε, σχεδόν όλα τα πρώτα θέματα στο Βήμα και την ιστο- σελίδα του είναι σε βάρος υπουργών της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Για το ταξίδι του στην όαση της Σίβας, το ψάρεμα στο TikTok, για την «απουσιολόγο με φιλοδοξίες χαλίφη» υπουργό Εσωτερικών Ν. Κεραμέως, για το ανύπαρκτο κράτος δικαίου…
Η σφοδρότητα της (αντ)επίθεσης πολλών υπουργών και του κυβερνητικού εκπροσώπου, που απέδωσαν στη ναυαρχίδα του Μαρινάκη «σύνδεση με οικονομικά συμφέροντα» τα οποία θέλουν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα, μιλώντας ακόμη και για «δημοσιογραφική κηλίδα», πιστοποίησε τη διάρρηξη της σχέσης τους. Τις μέχρι σήμερα έντονες ενοχλήσεις του επιχειρηματία για επιλογές της κυβέρνησης στο ποδόσφαιρο, την ανάθεση επεξεργασίας απορριμμάτων, το νομοσχέδιο περί οπαδικής βίας, το Μαξίμου τις αντιμετώπιζε από θέση ισχύος, δεν υπήρχε και δεν υποστηριζόταν μιντιακά κάποιο «αντιπολιτευτικό δέος».
Όμως, η επίμονη επιχείρηση συγκάλυψης του εγκλήματος στα Τέμπη, σε συνδυασμό με την πολιτική ξετσιπωσιά των κυβερνώντων, τη σιγουριά για την ατιμωρησία τους, αλλά κυρίως την κατακραυγή της κοινωνίας που δεν θέλει να ξεχάσει, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα. Η αποκάλυψη για την «κρατική μονταζιέρα» έγινε το πολιτικό «φιτίλι»που αναζητούσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η συνένωση αυτή εξόργισε το Μαξίμου τόσο ώστε να μιλήσει για τα «ισχυρά συμφέροντα που προτιμούν ανίσχυρες κυβερνήσεις», προσθέτοντας ότι «δεν μιλάνε γενικά και αόριστα» αλλά για μια εφημερίδα!
Στο μεταξύ έχει ενδιαφέρον ότι η σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στην κυβέρνηση και το συγκρότημα Μαρινάκη ξέσπασε τη στιγμή που στο Μαξίμου προσπαθούσαν να αξιολογήσουν τα ευρήματα ειδικής έρευνας για την αξιοπιστία των δελτίων ειδήσεων. Την έρευνα, κατά πληροφορίες, παρήγγειλε η κυβέρνηση και ένα από τα ευρήματά της δεν ικανοποίησε τα στελέχη επικοινωνίας. Η απαίτηση να «δοξάζεται» ο πρωθυπουργός δεν έχει αποτέλεσμα, αντιθέτως είναι πια ενοχλητικό φαινόμενο…
Δευτέρα 1 Απριλίου 2024
Ανέστειλε τη λειτουργία του το left.gr - Κανένας εργαζόμενος δεν χάνει τη δουλειά του
«Από το βράδυ της Κυριακής 31 Μαρτίου 2024, το left.gr γυρίζει σελίδα», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εργαζόμενοι που απασχολούνταν στην ειδησεογραφική κάλυψη των γεγονότων έχουν ενσωματωθεί στο Γραφείο Τύπου του κόμματος, ενώ ανοιχτό παραμένει, για όσους το επιθυμούν, να εργαστούν στην «Αυγή».
«Ήταν κάπου εκεί στα τέλη του Απρίλη του 2012, στα ταραγμένα χρόνια των μνημονίων, όταν μέλη και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ πήραν τη δύσκολη απόφαση να στήσουν μια ιστοσελίδα που θα χρησίμευε σαν εργαλείο για να φτάσει η φωνή του ΣΥΡΙΖΑ (-ΕΚΜ!) σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Ξεκινήσαμε τις πρώτες μας δημοσιεύσεις, «ερασιτεχνικές» αλλά γεμάτες ζωντάνια και πάθος για την αλλαγή που έπρεπε να έρθει, είδαμε αμέσως την ανταπόκριση των αναγνωστών μας, βάλαμε τα δυνατά μας και... τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Το left.gr έγινε σημείο αναφοράς του κόσμου της Αριστεράς ευρύτερα και του ΣΥΡΙΖΑ ειδικότερα, οι επισκέπτες μας είναι χιλιάδες καθημερινά, οι ακόλουθοί μας στα κοινωνικά δίκτυα αριθμούν σήμερα δεκάδες χιλιάδες, οι δημοσιεύσεις μας έχουν φτάσει στο ιλιγγιώδες νούμερο των 440 χιλιάδων.
Και πέρα από τα νούμερα, αποτελέσαμε βασικό εργαλείο διάδοσης των εκδηλώσεων των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια της πανδημίας, δώσαμε χώρο για τους προσυνεδριακούς διαλόγους, παρακολουθήσαμε με αγωνία εκλογικές αναμετρήσεις, βοηθήσαμε να φτάσει η φωνή του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε γωνιά, και όλα αυτά τα κάναμε, ελπίζουμε, με αξιοπρέπεια και συνέπεια.
Δώδεκα χρόνια μετά, ήρθε η ώρα και για το Left.gr να αλλάξει σελίδα. Από το βράδυ της Κυριακής 31 Μαρτίου η ειδησεογραφική ροή θα σταματήσει για να προετοιμαστούν οι απαραίτητες αλλαγές και θα επιστρέψουμε σύντομα έχοντας γυρίσει σελίδα!
ΥΓ2. σε πρώτο πρόσωπο:
Τάσο, Ηλία, Δώρα, Λίνα, Μαρία, Τάσο, Αλέξανδρε, Γιάννη, Όλγα, Ηλία (που μας «έφυγες» νωρίς...), Αρίστο, Αδάμο, Μαρία, Βάσω, Κατερίνα, Χρήστο, Κωστή, Ιωάννα, Κωσταντίνα, Παντελή, Σπύρο, και όσοι και όσες άλλοι μοιραστήκαμε τις βάρδιες, την αγωνία της είδησης, το άγχος των εξελίξεων, τα ξενύχτια και τις δύσκολες μέρες, τις χαρές, τις απογοητεύσεις και τις προκλήσεις, ευχαριστούμε για το ταξίδι!»








.jpg)










