Αλήθεια είναι ότι έχουμε χάσει αμέτρητες φορές αλλά: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΗΤΤΗΜΈΝΟΙ;

Σάββατο 6 Ιουλίου 2024

Η καταχρηστική αγωγή Δημητριάδη, οι 12 υποψήφιοι της ΕΡΤ και τα νέα κονδύλια κρατικής διαφήμισης**

 ** Τα μικρά των ημερών στα μίντια
Μόλις πρόσφατα άλλαξε ο νόμος για την παραχώρηση των παραλιών (η παραχώρηση θα γίνεται από την Κτηματική Εταιρεία και όχι από τους δήμους). Και η κυβέρνηση ενέκρινε νέο διαφημιστικό πρόγραμμα για να “επικοινωνήσει” το ξεπούλημα των δημόσιων χώρων στις παραλίες και τους νέους κανόνες που θα ισχύουν  για την κατάληψη τους από ομπρελοκαθίσματα. Για τα ΜΜΕ προβλέπεται να μοιραστούν 3,65 εκατ. ευρώ! Η διανομή λειτουργεί ως “επιβράβευση” στα μίντια που φιμώνουν τις αντιδράσεις των πολιτών ή αγνοούν τα προβλήματα που δημιουργεί η κατάληψη των παραλιών. Το πρόγραμμα αφορά στην “εκστρατεία ενημέρωσης για τους νέους κανόνες διαχείρισης των παραλιών, την εξασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών και την προστασία του περιβάλλοντος”.
 
Καταχρηστικές αγωγές και με τη βούλα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης  (European Union Agency for Fundamental Rights) είναι οι αγωγές του Γρ. Δημητριάδη κατά των δημοσιογράφων της ανεξάρτητης ιστοσελίδας ReportersUnited και  της ΕφΣυν που ενέργειες με σκοπό τηείχαν σκοπό να φιμώσουν τη δημοσιογραφία. Ο χαρακτηρισμός περιλαμβάνεται στην ‘Εκθεση του Οργανισμού. Θυμίζουμε πως μετά την παραίτησή του από τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο ανιψιός του πρωθυπουργού κατέθεσε δύο αγωγές κατά της έρευνας για το σκάνδαλο των υποκλοπών και κατά των δημοσιογράφων Θανάση Κουκάκη, Νικόλα Λεοντόπουλου, Θοδωρή Χονδρόγιαννου και Χριστόφορου Κάσδαγλη απαιτώντας αποζημίωση πάνω από 3,5 εκατ. ευρώ. Οι υποθέσεις εκκρεμούν σε πρώτο βαθμό.
“Ο πρώην Γενικός Γραμματέας του πρωθυπουργού κατέθεσε αρκετές αγωγές για συκοφαντική δυσφήμιση κατά μέσων ενημέρωσης που έκαναν ρεπορτάζ για το σκάνδαλο των υποκλοπών, προκαλώντας ανησυχίες σε οργανώσεις προάσπισης των ΜΜΕ», αναφέρει ο FRA, προσθέτοντας: «Οι SLAPPs αποσκοπούν στον εκφοβισμό ακτιβιστ(ρι)ών και δημοσιογράφων και την απομάκρυνσή τους από το ρεπορτάζ μέσω της απειλής νομικών ενεργειών που μπορεί να προκαλέσουν μεγάλο οικονομικό και ψυχολογικό βάρος».
 Συνολικά 12 υποψηφιότητες υποβλήθηκαν για τη θέση του/ της διεύθυνουσας συμβούλου της ΕΡΤ ΑΕ. Η προθεσμία υποβολής των προτάσεων , μέσω του ΑΣΕΠ έληγε στις 25 Ιουνίου και την μέρα εκείνη κατατέθηκαν οι 5 τελευταίες αιτήσεις. Οι εξετάσεις για τη θέση θα γίνουν στις 13 Ιουλίου στο ΟΤΕ Academy. Το ΔΣ της ΕΡΤ είναι προσωρινό καθώς η θητεία του προέδρου της εταιρείας Κωνσταντίνου Ζούλα λήγει στις 16 Σεπτεμβρίου 2024, όπως και του Νίνου Ελματζιόγλου και της Ιωάννας Στεφανάκη
Που πήγαν τα εκατομμύρια χρέη των παρόχων ενέργειας από το ανταποδοτικό τέλος που δεν αποδόθηκαν στην ΕΡΤ; Το ερώτημα έφερε στη Βουλή ο ο τομεάρχης Ψηφιακής Διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Καραμέρος με ερώτηση του στον αρμόδιο υφυπουργό Π. Μαρινάκη. Με τίτλο “Η ΕΡΤ χαρίζει εκατομμύρια ευρώ από το ανταποδοτικό τέλος στους παρόχους ενέργειας;», ο βουλευτής ζητά να δοθούν απαντήσεις για το ποια  νομοθετικά και διοικητικά μέτρα σκοπεύει να λάβει η κυβέρνηση για την ρευστοποίηση των απαιτήσεων που έχουν συσσωρευθεί στην ΕΡΤ Α.Ε., έτσι ώστε να μειωθεί το κόστος της ζημίας που έχει συσσωρευθεί από το 2019. Όπως σημειώνει σύμφωνα με τα ελεγκτικά ευρήματα του 2021 οι μη ρευστοποιημένες απαιτήσεις ανήλθαν σε 114,5 εκατομμύρια ευρώ και η ζημία έφτασε στα 48,8 εκατομμύρια ευρώ, ενώ και το 2022 τα δεδομένα δείχνουν επιβάρυνση με τους συγκεκριμένους δείκτες να διαμορφώνονται σε 122 και 51,4 εκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα.
Με τα οικονομικά στοιχεία για τη λειτουργία των ΜΜΕ του κόμματος επιχείρησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις των εργαζόμενων της “Αυγής” που κλιμακώνουν τον αγώνα τους για την άρση του λουκέτου στο καθημερινό φύλλο και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Τα στοιχεία είναι σχεδόν ίδια με αυτά που είχε παρουσιάσει ο Δ. Τζανακόπουλος στην προηγούμενη κρίση της “Αυγής”. Τα ΜΜΕ του κόμματος κοστίζουν περί τα 2.5 εκατ. ευρώ το χρόνο.
Η λύση που πρότεινε ο Στ. Κασσελάκης ήταν να αναλάβουν τη έκδοση της Αυγής οι εργαζόμενοι ή να μπει ιδιώτης στην εταιρεία. Φαίνεται πως για την τελευταία πρόταση υπάρχει ήδη υποψήφιος! Σήμερα πάντως ο Στ. Κασσελάκης πήγε το μεσημέρι στην “Αυγή” για να συζητήσει με τους εργαζόμενους.

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2024

Στην “αυλή” του ΣΥΡΙΖΑ οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της “Αυγής”

Στάση εργασίας σήμερα για τους εργαζόμενους στο ραδιοφωνικό σταθμό “Στο Κόκκινο”, απεργία για τους εργαζόμενους της “Αυγής” και συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της Κουμουνδούρου όπου θα συνεδριάσει η Κ.Ε του κόμματος. Οι εργαζόμενοι των ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ κλιμακώνουν σταδιακά τις αντιδράσεις τους, απαντώντας στον “εκβιασμό” της ηγεσίας που δεν πλήρωσε τα δεδουλευμένα με πρόσχημα ότι δεν υπάρχουν λεφτά! 
Η απόφαση της γενικής συνέλευσης των εργαζόμενων στην “Αυγή” ενημερώνει για τις εξελίξεις ενώ στο ψήφισμα των εργαζόμενων “Στο Κόκκινο” σημειώνεται πως δεν έχουν πληρωθεί για τον Ιούνιο. Με τίτλο “Η ιστορία δεν τελείωσε” οι εργαζόμενοι της “Αυγής” καλούν σε δυο συγκεντρώσεις: Σήμερα το πρωί στην πλατεία Κουμουνδούρου στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ όπου συνεδριάζει η Πολιτική Γραμματεία του κόμματος. Το Σάββατο 06/07/2024, 09.30, πλατεία Καραϊσκάκη στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής στο ξενοδοχείο Wyndham

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2024

Νέα απεργία στην “Αυγή” και συγκέντρωση εργαζόμενων στην Κουμουνδούρου, κίνδυνος για τους μισθούς

Με νέα απόφαση τους στη γενική συνέλευση οι εργαζόμενοι της “Αυγής” αποφάσισαν την πραγματοποίηση νέας 48ωρης απεργίας στις 3 και 4 Ιουλίου και συγκέντρωση έξω από τα γραφεία της Κουμουνδούρου την ερχόμενη Πέμπτη κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας. Κατά πληροφορίες η Κουμουνδούρου διαμηνύει πως δεν υπάρχουν λεφτά για πληρωμή μισθών, ενώ δεν δόθηκε το πλάνο κατοχύρωσης των θέσεων εργασίας όπως είχε υποσχεθεί εκπρόσωπος του βασικού μετόχου στην ΕΣΗΕΑ.
Στο μεταξύ τρέχει η καμπάνια συλλογής υπογραφών για το “Όχι στο κλείσιμο της “Αυγής” στο Avaaz (εδώ η ψηφοφορία με εκατοντάδες ήδη υπογραφές) αλλά και η καμπάνια βίντεο για τους “ανθρώπους της Αυγής”.
Η απόφαση της γενικής συνέλευσης
Μετά τις επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες ενάντια στο κλείσιμο του καθημερινού φύλλου της εφημερίδας την περασμένη βδομάδα, αποφασίσαμε την πραγματοποιήση νέας 48ωρης απεργίας την Τετάρτη 3 και Πέμπτη 4 Ιουλίου. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά την άκαρπη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη Παρασκευή με τη συμμετοχή των εκπροσώπων της ΕΣΗΕΑ και ΕΠΗΕΑ και εκπροσώπων της ηγεσίας του κόμματους και της διοίκησης, οι οποίοι απέρριψαν το αίτημα μας για άμεση επαναλειτουργία του καθημερινού φύλλου πάλι με το επιχείρημα της οικονομικής δυπραγίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Επίσης, η ΓΣ κρίνει ως διάτρητη τη μόνη δέσμευση που παρασχέθηκε ενώπιον των σωματείων ότι “προς το παρόν δεν υπάρχει θέμα απολύσεων στο τραπέζι” και ότι οι εργαζόμενοι θα απορροφηθούν στο σάιτ και την κυριακάτικη έκδοση. Ωστόσο, δεν εγγυώνται ότι δεν θα γίνουν περικοπές και απολύσεις σε 3 ή 4 μήνες ανάλογα με την πορεία των οικονομικών του οργανισμού. Στο ίδιο πλαίσιο η απρόσκοπτη λειτουργία του κυριακάτικου φύλλου επίσης δεν είναι διασφαλισμένη, καθώς ειπώθηκε ρητώς ότι θα γίνει προσπάθεια προκειμένου να καταστεί βιώσιμο.
Επιπλέον δεν παρουσιάστηκε πλάνο για το πώς θα λειτουργεί ο οργανισμός το επόμενο διάστημα, παρα μόνο γενικόλογες κατευθύνσεις. Το σχέδιο αυτό ζήτησε το σωματείο της ΕΣΗΕΑ το οποίο ανάφερε ότι πρέπει να περιέχει και τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας. Το σωματείο μας έδωσε διορία μέχρι τη Δευτέρα να κατατεθεί. Δυστυχώς, καμία δέσμευση δεν αναλήφθηκε σχετικά με την εξόφληση των δεδουλευμένων οφειλών προς τους εργαζόμενους οι οποίες αγγίζουν τις 300.000
Στην κατεύθυνση της διεκδίκησης των δίκαιων αιτημάτων μας, αποφασίσαμε ακόμη την υλοποίηση συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Πέμπτη 4 Ιουλίου στην πλατεία Κουμουνδούρου στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ την ώρα που συνεδριάζει η Πολιτική Γραμματεία. Αναμένουμε να ενημερωθούμε για την ακριβή ώρα προκειμένου να δημοσιοποιήσουμε το κάλεσμα της συγκέντρωσης με κεντρικά αιτήματα την ανάκληση της απόφασης κλεισίματος του καθημερινού φύλλου, τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας και την αποτροπή απολύσεων, και την εξόφληση των δεδουλευμένων μας. Στο ίδιο πλαίσιο διεκδίκησης, τρέχει ήδη η ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών ενάντια στο λουκέτο, παράλληλα με τα καλέσματα στήριξης που απευθύνουμε στους φίλους και αναγνώστες της ΑΥΓΗΣ,  τον κόσμο της αριστεράς, τους συναδέλφους στα ΜΜΕ, τα σωματεία και τους κοινωνικούς φορείς προκειμένου να εκφράσουν τη στήριξη και αλληλεγγύη τους στον αγώνα μας.
Η Γενική Συνέλευση Εργαζομένων της ΑΥΓΗΣ
Aναδημοσίευση:mediatvnews.gr

Της έδωσαν βραβείο για ρεπορτάζ στη Γάζα, το πήραν πίσω γιατί διαμαρτυρήθηκε το Ισραήλ

<<Maha Hussaini: Μπορείτε να μου αφαιρέσετε το βραβείο αλλά δεν θα μου αφαιρέσετε τη φωνή>>
αναδημοσίευση από το infolibre 
Διεθνής κατακραυγή από συνδικαλιστικά όργανα δημοσιογράφων και ανεξάρτητους ερευνητές  από την οπισθοχώρηση του Διεθνούς Ιδρύματος Μέσων Ενημέρωσης Γυναικών (IWMF) να “πάρει πίσω” το Βραβείο Θάρρους στη Δημοσιογραφία (Courage in Journalism) από την Παλαιστίνια δημοσιογράφο Maha Hussaini, η οποία όλο αυτό το διάστημα μετέφερε εικόνες και ιστορίες από τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, δημιουργώντας έναν ακόμη κίνδυνο για τη ζωή της.
“Οι απειλές και οι δολοφονίες χαρακτήρων στοχεύουν μόνο στην αφαίρεση βασικών φωνών και στη διαιώνιση της μακροχρόνιας προκατάληψης στα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης. Δεν έχω δουλέψει ποτέ για να λάβω βραβεία, ούτε έχω υποβάλει ποτέ αίτηση γιαυποψηφιότητα. Δεν επέλεξα τη δημοσιογραφία ως επάγγελμα. Έγινα δημοσιογράφος αφού αναγνώρισα τον βαθμό στον οποίο ο κόσμος παραβλέπει τα παλαιστινιακά δεινά και επιλέγει να συμμορφωθεί με τις ισραηλινές πιέσεις, ειδικά σε μια εποχή που το Ισραήλ απαγορεύει σε διεθνείς δημοσιογράφους να εισέλθουν στη Λωρίδα της Γάζας για να αναφέρουν αντικειμενικά τον πόλεμο.” τονίζει η ίδια σε άρθρο της στο MEE.
“Δεν μετανιώνω για οποιεσδήποτε αναρτήσεις ή λόγους που οδήγησαν στην ανάκληση αυτού του βραβείου και δεν θα σταματήσω να εκφράζω τις απόψεις μου. Πριν γίνω δημοσιογράφος, είμαι Παλαιστίνια που ζει υπό στρατιωτική κατοχή , σε ένα στραγγαλιστικό αποκλεισμό και γενοκτονία στη Γάζα”, προσθέτει.
Η Hussaini από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα τον περασμένο Οκτώβριο, δημοσίευσε δεκάδες ιστορίες στο Middle East Eye, συμπεριλαμβανομένης μιας έκθεσης που αποκαλύπτει  ισραηλινές επιτόπιες εκτελέσεις Παλαιστινίων , η οποία χρησιμοποιήθηκε ως  αποδεικτικό στοιχείο  από τη Νότια Αφρική στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης (ICJ) στην υπόθεσή κατηγορίας εναντίον του Ισραήλ για γενοκτονία.
Στις 10 Ιουνίου, η IWMF, η οποία χρηματοδοτείται από τη Bank of Ameica ανακοίνωνε ότι η Hussaini ήταν μία από τις τέσσερις δημοσιογράφους που θα παραλάμβαναν  τα “Βραβεία Θάρρους στη Δημοσιογραφία”, με τα οποία, όπως σημείωνε, τιμά την αξιοσημείωτη γενναιότητα στην επιδίωξη του ρεπορτάζ.
Στις 18 Ιουνίου όμως, η συντηρητική – φιλοτραμπική εφημερίδα Washington Free Beacon ανέφερε ότι η Hussaini είχε “αναρτήσει αντισημιτικά καρτούν” όπως αυτό που ακολουθεί, το οποίο η Hussaini δημοσίευσε το 2017 στο Twitter και έδειχνε έναν στρατιώτη με εβραϊκό αστέρι στο κράνος του να κρύβεται πίσω από μια φωτογραφία των θυμάτων του Ολοκαυτώματος ενώ έσφαζε Άραβες με ένα τσεκούρι. Το σκίτσο του Derkaoui Abdellah είχε πάρει το πρώτο βραβείο σε κρατικό διαγωνισμό σκίτσων του Ολοκαυτώματος στο Ιράν το 2006.
Η Hussaini είχε γράψει δίπλα στο σκίτσο  που δημοσίευσε: «Από το 1948, το #Israel δεν σταμάτησε ποτέ τα εγκλήματα εθνοκάθαρσης, αναγκαστικού εκτοπισμού, μαζικών δολοφονιών ή απαρτχάιντ».
Η εφημερίδα την κατηγορούσε ότι δημοσίευσε και ένα άλλο σκίτσο του Carlos Latuff, το 2018 που έδειχνε έναν κρατούμενο να κυματίζει μια παλαιστινιακή σημαία μέσα από ένα εβραϊκό κελί φυλακής σε σχήμα αστεριού, ενώ μια φωνητική φούσκα γράφει: “Η αντίσταση κατά της αποικιοκρατίας ΔΕΝ είναι έγκλημα! Είναι καθήκον!”  Το σκίτσο αυτό κέρδισε το δεύτερο βραβείο στον διαγωνισμό του 2006. Η δημοσιογράφος έγραφε δίπλα στο σκίτσο: «Είτε μας αρέσει είτε όχι, η Χαμάς αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της παλαιστινιακής κοινωνίας»,. «Η καταδίκη δεν σημαίνει μόνο αντίθεση σε ένα πολιτικό κόμμα, αλλά ποινικοποίηση της επιλογής των ανθρώπων να αντισταθούν στην καταπίεση».
Επίσης,σύμφωνα με την συντηρητική αμερικανική εφημερίδα “η Ηussaini έχει επανειλημμένα υπερασπιστεί τις μαζικές τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου ως νόμιμη «αντίσταση». Παραθέτει δε δύο σχόλια της στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης που έγραφε πως: «Σε όλα αυτά, μπορείτε μόνο να κατηγορήσετε την κατοχή, γιατί τελικά, η ένοπλη αντίσταση είναι άμεσο αποτέλεσμα της μακροχρόνιας στρατιωτικής κατοχής και του απαρτχάιντ», έγραψε τον Φεβρουάριο.
Σε άλλη ανάρτηση τον περασμένο Δεκέμβριο, έγραψε ότι η στρατιωτική απάντηση του Ισραήλ στις τρομοκρατικές επιθέσεις “δεν θα κάνει τους Παλαιστίνιους να κατηγορήσουν την αντίσταση. Η αντίσταση στην κατοχή είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα που εγγυάται το διεθνές δίκαιο”.
Αρκετά για να της αφαιρέσει ο… ανεξάρτητος οργανισμός το βραβείο!
“Δεν μετανιώνω. Δεν θα σταματήσω να εκφράζω τις απόψεις μου”
“Εάν η κατάκτηση ενός βραβείου συνεπάγεται την αποδοχή και την παρακολούθηση εγκλημάτων πολέμου παραμένοντας σιωπηλή, δεν είναι τιμή μου να λάβω κανένα έπαθλο. Θα είμαι πάντα αντικειμενική στις αναφορές μου, αλλά ποτέ δεν μπορώ να είμαι ουδέτερη.Πάντα θα επισημαίνω τους δράστες και θα είμαι αλληλέγγυα στα θύματα. Αυτό είναι πραγματικά το θέμα της δημοσιογραφίας”, σημείωνε σε ανάρτησή της στον λογαριασμό της στο x η Maha Hussaini.
Ολόκληρη η ανάρτησή της:
Δεν θα είχα κερδίσει το “Βραβείο Θάρρους στη Δημοσιογραφία 2024” από το The International Women’s Media Foundation (@IWMF) αυτόν τον Ιούνιο, αν δεν είχα βρεθεί στο πεδίο καταγράφοντας γεγονότα και αποκαλύπτοντας κατάφωρες παραβιάσεις του Ισραήλ κάτω από επικίνδυνες συνθήκες, ενώ δέχομαι συστηματικές επιθέσεις από υποστηρικτές των δραστών.
Το να κερδίσεις ένα βραβείο για το «θάρρος» σημαίνει ότι υποβάλλεσαι σε επιθέσεις και επιλέγεις να συνεχίσεις τη δουλειά σου ανεξάρτητα. Ωστόσο, με λύπη λέω ότι η ίδια η οργάνωση που αναγνώρισε αυτές τις επικίνδυνες συνθήκες και μου απένειμε το βραβείο υπέκυψε στην πίεση και επέλεξε να ενεργήσει αντίθετα με το θάρρος. ακύρωσαν το βραβείο σε μια απόφαση που θα έθετε τη ζωή μου σε κίνδυνο.
Στην πραγματικότητα, χαίρομαι πολύ που τόσο η κατάκτηση του βραβείου όσο και η απόσυρσή του έδειξαν ξεκάθαρα τις συστηματικές σωματικές και ηθικές επιθέσεις που υφίστανται οι Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι.
Κάθε χρόνο, οι Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι αναγνωρίζονται με διεθνή βραβεία για το γενναίο ρεπορτάζ τους υπό την ισραηλινή κατοχή και τις ανελέητες επιθέσεις. Αυτά τα βραβεία τιμούν το θάρρος και την αφοσίωσή τους στην αποκάλυψη της αλήθειας.
Ωστόσο, κάθε ανακοίνωση βραβείου σε Παλαιστίνιο δημοσιογράφο ακολουθείται συστηματικά από εκτεταμένες εκστρατείες συκοφαντικής δυσφήμισης και έντονες πιέσεις στις οργανώσεις απονομής από υποστηρικτές της ισραηλινής κατοχής και του σιωνιστικού λόμπι. Ενώ ορισμένοι οργανισμοί τηρούν τις αρχές τους και διατηρούν την απόφασή τους να τιμήσουν αυτούς τους δημοσιογράφους, άλλοι, δυστυχώς, υποχωρούν στην πίεση και αποσύρουν τα βραβεία.
Αντί να αναγνωρίσουν τις απειλές που αντιμετωπίζουν και να συμβάλουν στην προστασία τους, μια απόφαση για απόσυρση ενός βραβείου από έναν Παλαιστίνιο δημοσιογράφο στη Γάζα -όπου πάνω από 150 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από τη συνεχιζόμενη ισραηλινή γενοκτονία- μπορεί να τους θέσει σε περαιτέρω κίνδυνο και να αυξήσει τον κίνδυνο στόχευσης.
Δεν μετανιώνω για τυχόν δημοσιεύσεις ή λόγους που οδήγησαν στην ανάκληση αυτού του βραβείου και δεν θα σταματήσω να εκφράζω τις απόψεις μου. Πριν γίνω δημοσιογράφος, είμαι Παλαιστίνιος που ζω κάτω από στρατιωτική κατοχή, τον στραγγαλιστικό αποκλεισμό και τη γενοκτονία στη Γάζα.
Οι παππούδες μου εκδιώχθηκαν από την Ιερουσαλήμ με τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και εγώ εκδιώχθηκα από το σπίτι μου στη Γάζα κατά τη διάρκεια αυτής της γενοκτονίας.
Εάν η κατάκτηση ενός βραβείου συνεπάγεται την αποδοχή και την παρακολούθηση εγκλημάτων πολέμου ενώ παραμένω σιωπηλή, δεν είναι τιμή μου να λάβω κανένα έπαθλο. Θα είμαι πάντα αντικειμενική στις αναφορές μου, αλλά ποτέ δεν μπορώ να είμαι ουδέτερη. Πάντα θα επισημαίνω τους δράστες και θα είμαι αλληλέγγυος στα θύματα. Αυτό είναι πραγματικά το θέμα της δημοσιογραφίας.
Εκστρατεία δυσφήμισης καταγγέλλει η NUJ
Για ξεκάθαρα συντονισμένη εκστρατεία δυσφήμισης και αμφισβήτησης της Maha Hussaini, κάνει λόγο η Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων του Ηνωμένου Βασιλείου (NUJ) εκφράζοντας την ανησυχία της για την ασφάλειά της  “σε μια εποχή που οι δημοσιογράφοι στη Γάζα αντιμετωπίζουν αφάνταστες πιέσεις και προκλήσεις.
«Δεδομένων των ξεκάθαρων αποδεικτικών στοιχείων για τη στόχευση δημοσιογράφων που αυξάνονται κατά τη διάρκεια αυτής της σύγκρουσης, τέτοιες συκοφαντίες δεν είναι απλώς απαράδεκτες αλλά επικίνδυνες” σημειώνει και καλεί ” την IWMF να απαντήσει σε όλους εκείνους που εξέφρασαν ανησυχίες για αυτή την απόφαση”. “Το μήνυμα τη στιγμή που το έργο των δημοσιογράφων στη Γάζα – απουσία ξένων ρεπόρτερ να επιτραπεί να κάνουν τη δουλειά τους – είναι τόσο ζωτικής σημασίας”, καταλήγει.
Όπως σημειώνει και η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας: Το Διεθνές Ίδρυμα Μέσων Ενημέρωσης Γυναικών (IWMF) καταδικάστηκε επειδή απέσυρε το Βραβείο Θάρρους στη Δημοσιογραφία από την Παλαιστίνια δημοσιογράφο Maha Hussaini, η οποία κάνει ρεπορτάζ μέσα στον πόλεμο  από την κατεστραμμένη Λωρίδα της Γάζας.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο Democracy Now η Maha Hussaini τονίζει: «Ο πόλεμος που διεξάγεται στη Λωρίδα της Γάζας δεν είναι πόλεμος εναντίον συγκεκριμένων ένοπλων φατριών, αλλά εναντίον ολόκληρου του πληθυσμού των 2,3 εκατομμυρίων κατοίκων».

Κυριακή 30 Ιουνίου 2024

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ: Οι επιλογές είναι αυτές που νοηματοδοτούν την κάθε στιγμή, ακόμα και όταν αποχαιρετάς κάποιον/α είναι σαν αρνείσαι τον αποχωρισμό.

"Πρέπει να ξέρεις πως να κλείσεις μια απεργία" (Μωρίς Τορέζ, Γραμματέας ΚΚ Γαλλίας το 1936)-Η ιστορία της προσπάθειας των αντιφασιστικών μετώπων και της ήττας του Λαικού Μετώπου στην Γαλλία το 1936: 

 Μετά την επικράτηση του ναζισμού στην Γερμανία το 1933, η Κομμουνιστική Διεθνής επεξεργάστηκε τη στρατηγική των αντιφασιστικών-λαϊκών μετώπων. 
 Η νέα στρατηγική επικυρώθηκε στο 7ο Συνέδριο της ΚΔ (1935) και προέβλεπε συνεργασία με σοσιαλδημοκρατικές και άλλες αστικές δυνάμεις, ακόμα και σε κυβερνητικό επίπεδο, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: 
 α) Ο αστικός κρατικός μηχανισμός να είναι τόσο εξασθενημένος ώστε να μην μπορεί να αποτρέψει συγκρότηση αντιφασιστικής κυβέρνησης, 
 β) οι μάζες των εργαζομένων να παλεύουν ενάντια στο φασισμό, αλλά να μην είναι ώριμες να πολεμήσουν για τη σοσιαλιστική εξουσία και 
γ) η ριζοσπαστικοποίηση στο εσωτερικό των σοσιαλδημοκρατικών και των άλλων κομμάτων του μετώπου να είναι τέτοια, ώστε να απαιτείται άμεση τιμωρία των φασιστών και να καταδικάζονται όσοι δεν επιθυμούν συνεργασία με τους κομμουνιστές. 
Ήταν μια γενναία προσπάθεια των Κομμουνιστών και της Σοβιετικής εξουσίας να δυναμώσουν τον αγώνα ενάντια στην πιο ωμή έκφραση της καπιταλιστικής/ιμπεριαλιστικής εξουσίας που είχε σαν βασικό στόχο (όπως και όλα τα αστικά κράτη) το Σοβιετικό κράτος. 
 Η ιστορική εμπειρία όμως απέδειξε ότι οι αστικές τάξεις και τα κόμματα τους, δεν κινήθηκαν με κριτήριο την μορφή της εξουσίας τους ("δημοκρατική"η φασιστική) με την οποία θα τσακίζουν τους εργάτες αλλά με κριτήριο την διασφάλιση της εξουσίας τους (με οποιαδήποτε μορφή) και τις διεθνείς συμμαχίες που θα την ενισχύουν. Και σε αυτά, φυσικά, δεν χρειαζόντουσαν την συμβολή των Κομμουνιστών.
 Έτσι, την δεκαετία του 1930 οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ΗΠΑ και Βρετανία διατήρησαν τον αστικο κοινοβουλευτισμό (εντείνοντας την πάλη ενάντια στους κομμουνιστές) ενω ακόμα και μεσοπολεμικές δικτατορίες στην Ευρώπη συγκρούστηκαν με φασιστικές δυνάμεις επειδή αμφισβητούσαν την εξωτερική πολιτική τους και διεκδικούσαν την πρόσδεση στον άξονα. Παντού το κριτήριο ήταν να ανακοπεί η ισχυροποίηση των ΚΚ και να προετοιμαστεί η αστική εξουσία για τον πόλεμο. 
 Το αποτέλεσμα ήταν ότι παρά τις επίμονες προσπάθειες των Κομμουνιστών, τα αντιφασιστικά μέτωπα δεν έγινε δυνατό να συγκροτηθούν πουθενά, παρά μόνο σε δύο περιπτώσεις (Γαλλία και Ισπανία). 
Για παράδειγμα, το Eλληνικό σύμφωνο Σοφούλη - Σκλάβαινα πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων και οι Φιλελεύθεροι έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Μεταξά, οι Σουηδοί Σοσιαλδημοκράτες θεωρούσαν τους κομμουνιστές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ναζί κ.α 
 Στην Ελλάδα μάλιστα, ακόμα και μέσα στην κατοχή, όλα τα βασικά αστικά κόμματα αρνήθηκαν κάθε συνεργασία για το ΕΑΜ και το οποίο δημιουργήθηκε με την συμβολική συμμετοχή ορισμένων μικροσκοπικών αστικών οργανώσεων.
 Όσο για τις δύο μοναδικές εξαιρέσεις της Γαλλίας και της Ισπανίας, δεν ήταν καθόλου τυχαίες αφού ακριβώς σε αυτές τις χώρες στην δεκαετία του 1930 οι ενδοαστικές αντιθέσεις για τις διεθνείς συμμαχίες πήραν οξύτατη μορφή. 
 Ακόμα όμως και εκεί, ποιά ήταν τα αποτελέσματα; 
 Εδώ θα ασχοληθούμε μόνο με την μια εξαίρεση αυτή της Γαλλίας, επειδή έχει έρθει στην επικαιρότητα τις τελεταίες μέρες. 
 Το 1936, οι αντιθέσεις μέσα στην αστική τάξη για το ποιά πλευρά θα επιλέξει στον επερχόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, ήταν οξύτατες. Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα χρηματοδοτούσαν ανοιχτά φασιστικές δυνάμεις όπως το κόμμα του Ζακ Ντοριό ενω και τα τμήματα της Γαλλικής αστικής τάξης που ήθελαν συμμαχία με τους Ιμπεριαλιστές ΗΠΑ/Βρετανίας ήθελαν να δεσμεύσουν το εργατικό-λαικό κίνημα, δηλαδή να δεσμεύσουν το Κομμουνιστικό Κόμμα. 
 Σε αυτό το το πλαίσιο, συγκροτήθηκε το Λαϊκό Μέτωπο,μια συμμαχία Κομμουνιστών με τα αστικά κόμματα των Σοσιαλδημοκρατών και Ριζοσπαστών. 
 26 Απρίλη -3 Μάη 1936, στους δύο γύρους των εκλογών, τα κόμματα του Λαϊκού Μετώπου κέρδισαν τη μεγάλη πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών εδρών. Πρωθυπουργός αναλαμβάνει ο Σοσιαλδημοκράτης Λεόν Μπλούμ. 
 Εκείνες τις μέρες, ένα συγκλονιστικό απεργιακό κύμα σάρωσε τη Γαλλία. Πάνω απο 2.000.000 εργάτες έλαβαν μέρος σε 12.000 απεργίες, με 9.000 καταλήψεις εργοστασίων! 
 Όμως, η κυβέρνηση του Λαικού Μετώπου είχε συγκροτηθεί πάνω σε πολιτική υπεράσπισης της "δημοκρατικής νομιμότητας"και είχε δεσμευθεί για την υπεράσπισης της "εθνικής" (καπιταλιστικής) οικονομίας και του διεθνούς status quo. 
 1/10/1936, μιλώντας στη Γερουσία, ο Μπλούμ ξεκαθαρίζει: "Η κυβέρνησή μου δεν έχει ούτε την εντολή ούτε την πρόθεση να προβεί σε μία επαναστατική απαλλοτρίωση ορισμένης μορφής της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας".Παρόμοιες διαβεβαιώσεις έδινε και ο ΓΓ του ΚΚ Γαλλίας Τορέζ για να διασφαλιστεί η συνοχή της κυβέρνησης.
 Μπροστά στο μεγάλο απεργιακό κύμα, οι εργοδότες αποδέχτηκαν την κυβερνητική πρόταση για συνομιλίες με τους συνδικαλιστές και τα 5 βασικά αιτήματα των απεργών έγιναν δεκτά (αναγνώριση δικαιώματος συμμετοχής σε συνδικάτο ή ίδρυσης του, καθιέρωση συλλογικών διαπραγματεύσεων, συμμετοχή συνδικαλιστή στη διαχείριση του εργατικού δυναμικού, αυξήσεις 15-17% αυξήσεις, ατιμωρησία απεργιακής δράσης). 
 Παράλληλα, η κυβέρνηση υποσχέθηκε 40ωρη εργάσιμη βδομάδα και άδεια δύο βδομάδων με αποδοχές. 
 Ομως,οι απεργίες και οι καταλήψεις εργοστασίων συνεχίστηκαν, με ευρύτερα αιτήματα, (εθνικοποιήσεις εργοστασίων στρατηγικής σημασίας, διάλυση των φασιστικών οργανώσεων κ.λπ.).
 Τότε, το ΚΚΓ, δεσμευμένο στην κυβέρνηση του Λαικού Μετώπου, κάλεσε τους εργάτες να σταματήσουν την απεργία, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επαναφορά της "εργασιακής ειρήνης". 
 Στην πράξη, οι παραχωρήσεις της εργοδοσίας δεν είχαν σημαντικό αντίκρισμα, αφού πχ οι αυξήσεις αντισταθμίστηκαν από τον πληθωρισμό και η 40ωρη βδομάδα καταργήθηκε σύντομα. 
 Χειρότερες ήταν οι εξελίξεις στο μέτωπο αντιμετώπισης του φασισμού. Ο αστικός κρατικός μηχανισμός, που είχε μείνει άθικτος, φυσικά δεν είχε διάθεση να δώσει κάποια μάχη μέχρι τέλους με τους φασίστες. 
 Ακόμα και οι αστοί πολιτικοί του Λαϊκού Μετώπου δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά αστούς πολιτικούς φιλοφασιστικών οργανώσεων,τόσο επειδή δεν είχαν συμφέρον να συγκρουστούν ολοκληρωτικά με τμήματα του Γαλλικού κεφαλαίου,όσο και γιατί προωθούσαν πολιτική κατευνασμού του φασιστικού άξονα και στροφή των ιμπεριαλιστικών τους βλέψεων προς την  ΕΣΣΔ. 
 H αντιμετώπιση του φασισμού παρέμεινε στο νομικό-τυπικό επίπεδο. 
 Με τους εργάτες σπίτι τους, τους εργοδότες ικανοποιημένους, το αστικό κράτος άθικτο και τους φασίστες-στην ουσία-ανενόχλητους, το μόνο που έμενε ήταν το υστερόγραφο της τραγωδίας. 
 Τον Φλεβάρη του 1937 η κυβέρνηση ανακόπτει τις εργατικές μεταρρυθμίσεις για "να ανακάμψει η οικονομία". 
 Όταν ξεσπά το πραξικόπημα του Φράνκο στην Ισπανία, το Λαικό Μέτωπο εισηγείται πολιτική μη επέμβασης, που έγινε αποδεκτή και από άλλα καπιταλιστικά κράτη. 
 Επίσης, αρνήθηκε να κατοχυρώσει νομικά παραχώρηση ασύλου σε θύματα του ναζισμού και έτσι πολλοί Εβραίοι,κομμουνιστές κ.α έμειναν εγκλωβισμένοι στη Γερμανία. 
 Σταδιακά, σκλήρυναν ακόμα περισσότερο οι νόμοι εναντίον της μετανάστευσ
 

Σάββατο 29 Ιουνίου 2024

72 χρόνια ... ΑΥΓΗ


Κάλεσμα για επανέκδοση της “Αυγής” από τους εργαζόμενους

Κάλεσμα για τη στήριξη του αγώνα των εργαζόμενων, την επανέκδοση της καθημερινής “Αυγής” και την κατοχύρωση όλων των θέσεων εργασίας απεύθυνε η γενική συνέλευση
 μετά την 3μερή συνάντηση με την ηγεσία του κόμματος. Οι εργαζόμενοι επισημαίνουν πως “το κλείσιμό της αποτελεί σοβαρότατο πλήγμα στην ελευθεροτυπία και την πολυφωνία”. Την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των εργαζόμενων εξέφρασαν με ανακοίνωση τους η “Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στα ΜΜΕ” και η “Κατάληψη ΕΣΗΕΑ”. 
Το Κάλεσμα για τη στήριξη- Όχι στο κλείσιμο της «ΑΥΓΗΣ»
Tην Τρίτη 25 Ιουνίου, η ΑΥΓΗ καταδικάστηκε σε «ξαφνικό θάνατο», μετά από 72 χρόνια λειτουργίας.Ο βασικός μέτοχος αποφάσισε, αιφνιδίως, και χωρίς κανέναν σχεδιασμό για την επόμενη μέρα, να αναστείλει τη λειτουργία της καθημερινής έκδοσης, κρατώντας μόνο το κυριακάτικο φύλλο και το site. Κουβαλώντας μια βαριά Ιστορία, η εφημερίδα της Αριστεράς, που έκλεισε μόνο από τη χούντα, παρέμεινε στην πρωτοπορία των αγώνων του λαού για Δημοκρατία, Ελευθερία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.
Παρήγαγε πολιτισμό και ήθος, στάθηκε με συνέπεια στο πλευρό εργαζομένων, νέων, ανέργων, απολυμένων, φοιτητών, προσφύγων, μεταναστών, ΛΟΑΤΚΙ+, δίνοντας μεγάλες δημοσιογραφικές μάχες. Δεν εξαρτήθηκε από διαπλεκόμενα πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα και «μαύρα ταμεία», δεν θυσίασε την αλήθεια στον βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας.
Τη στιγμή που η πολυφωνία στα μέσα ενημέρωσης δοκιμάζεται σκληρά, η επιβίωσή της αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για τον δημοκρατικό, προοδευτικό και αριστερό κόσμο.
Το κλείσιμό της αποτελεί σοβαρότατο πλήγμα στην ελευθεροτυπία, την πολυφωνία, εντέλει τη Δημοκρατία, και μάλιστα σε μια περίοδο που η ανάγκη για έγκυρη και πλουραλιστική ενημέρωση είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Τα όποια προβλήματα της ΑΥΓΗΣ μπορούν να αντιμετωπιστούν με τον διάλογο· όχι με την επιβολή οδυνηρών αποφάσεων ερήμην των εργαζομένων, οι οποίοι έχουν «βάλει πλάτη» χρόνια τώρα για την επιβίωσή της.
Ζητάμε την αλληλεγγύη σας για να μην αφήσουμε την μαχόμενη φωνή της δημοσιογραφίας, της Αριστεράς και της κοινωνίας να σιγήσει.
Οι εργαζόμενοι της Αυγής, σας καλούμε να σταθείτε στο πλευρό μας με όποιον τρόπο ή μέσο θεωρείτε πρόσφορο, προκειμένου να μείνει ανοιχτή η εφημερίδα. Ακόμα και μια ανάρτηση ή μια ανακοίνωση είναι πολύτιμες κινήσεις αλληλεγγύης.
Στηρίξτε μας προκειμένου:
>>Να ανοίξει και πάλι το καθημερινό φύλλο της «Αυγής»
>>Να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας και να μην γίνει καμία απόλυση
>>Να καταβληθούν τα δεδουλευμένα αλλά και οι παλαιότερες οφειλές
Η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων της «Αυγής»

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2024

Δεν υπάρχει σχέδιο για τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ, άκαρπη η συνάντηση με τα σωματεία για την έκδοση της “Αυγής”

Η συνάντηση των συνδικαλιστικών σωματείων με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για το αιφνιδιαστικό λουκέτο στην καθημερινή “Αυγή” επιβεβαίωσε αυτό που πολλοί έλεγαν. Στο κόμμα του Στ. Κασσελάκη δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για τη “βιώσιμη” όπως την ονομάζουν, λειτουργία των κομματικών μέσων. Σήμερα το μεσημέρι στις 2.00 πραγματοποιείται εκ νέου γενική συνέλευση των εργαζόμενων στην “Αυγή” προκειμένου να ενημερωθούν για αυτά που είπαν οι εκπρόσωποι του κόμματος στους συνδικαλιστές. Σήμερα απεργούν και οι εργαζόμενοι “Στο Κόκκινο” που εξέφρασαν βαθειά ανησυχία για την πολιτική που ακολουθείται συνολικά στα Μέσα του Ομίλου από τον βασικό μέτοχο. (Παρακάτω ολόκληρο το ψήφισμα). Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες στην τριμερή συνάντηση, οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποδέχθηκαν το αίτημα για ανάκληση του λουκέτου στο καθημερινό φύλλο με επιχείρημα την “οικονομική δυστοκία του κόμματος”. Υποσχέθηκαν ωστόσο πως προς το παρόν δεν θα γίνουν απολύσεις εργαζόμενων αλλά δεν μπορούν να δεσμευτούν στο τι θα συμβεί σε 3 ή 4 μήνες! Στην πιεστική ερώτηση για το αν υπάρχει σχέδιο στο πως θα λειτουργήσουν τα εναπομείναντα ΜΜΕ της εταιρείας δεν υπήρξε επίσης απάντηση. Πέρα από την ήδη δεδηλωμένη πρόθεση να συνεχιστεί η έκδοση του Κυριακάτικου, επίσης προς το παρόν. Το σχέδιο λειτουργίας ζήτησε και η ΕΣΗΕΑ με παράλληλη δέσμευση για την κατοχύρωση των θέσεων εργασίας. Το κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στο μεταξύ δεν θα κυκλοφορήσει την Κυριακή ενώ το θέμα της αναστολής έκδοσης βρίσκεται στο επίκεντρο της “αντιπολίτευσης των 87” που αμφισβητούν τις αποφάσεις του προέδρου Στ. Κασσελάκη για την μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε νέες αρχές.
Το ψήφισμα των εργαζόμενων “Στο Κόκκινο” 
Η συνέλευση των εργαζομένων δημοσιογράφων και διοικητικών υπαλλήλων του 105.5 Στο Κόκκινο, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 27.6, έλαβε τις εξής αποφάσεις:
1. Εκφράζουμε την πλήρη και χωρίς επιφυλάξεις αλληλεγγύη μας στους/στις εργαζόμενους/ες της Αυγής, το σύνολο των διεκδικήσεών τους και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις τους.
2. Ζητάμε την άμεση άρση αναστολής κυκλοφορίας του καθημερινού φύλλου της ΑΥΓΗΣ και την διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας στην εφημερίδα.
3. Πραγματοποιούμε 24ωρη απεργία αλληλεγγύης στους συναδέλφους μας της ΑΥΓΗ, σήμερα Παρασκευή 28.6.
4. Καλούμε κάθε δημοσιογράφο από μικροφώνου να παρουσιάζει τις θέσεις των συναδέλφων και να υποστηρίζει τον αγώνα τους.
5. Δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμμετάσχουμε σε κάθε κινητοποίηση και εξώστρεφη δράση στην οποία θα μας καλέσουν οι συνάδελφοί μας.
6. Εκφράζουμε την ανησυχία μας για την πολιτική που ακολουθείται συνολικά στα Μέσα του Ομίλου από τον βασικό μέτοχο, επισημαίνουμε τις ελλείψεις που υπάρχουν σε προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή και την υποβάθμιση της δουλειάς μας που συνιστά αυτή η κατάσταση, της οποίας σταθερά οι εργαζόμενοι είμαστε τα θύματα.
7. Ζητάμε συνάντηση των εκπροσώπων μας και των σωματείων μας με τον βασικό μέτοχο για να εκφράσουμε τις θέσεις μας και να ενημερωθούμε για τις προθέσεις και τον σχεδιασμό βιωσιμότητας που υπάρχει.

Η κρατική επιχορήγηση επιλύει, προσωρινώς, το πρόβλημα της «Αυγής»

Το ΥΠΕΣ πήρε τη σχετική απόφαση στις 21 Ιουνίου – Πότε το έμαθαν τα κόμματα;
Σήμερα, υπό κανονικές συνθήκες, οι εργαζόμενοι στην «Αυγή», το «Κόκκινο» και τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία επρόκειτο να πληρωθούν το μισθό τους για το μήνα Ιούνιο. Φευ, το ταμείο είναι μείον, όμως, και, όπως ανέφερε και σχετικό email προς τους άμεσα ενδιαφερόμενους, θα έπρεπε να δείξουν λίγη υπομονή...
Αναλυτικά:
Αυτή είναι η τακτική επιχορήγηση. Γιατί με άλλη απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών, της 25ης Ιουνίου αυτή, δίδεται το 40% της εκλογικής χρηματοδότησης για τις ευρωεκλογές. Το συνολικό ποσό ανέρχεται στα 2 εκατ. ευρώ, από τα οποία σχεδόν 375.000 πηγαίνουν στα ταμεία της Κουμουνδούρου.
Λύση, τελικώς, βρέθηκε για το τρέχον πρόβλημα - όχι δεν είναι οι δωρεές των βουλευτών και ευρωβουλευτών, όπως είχε προτείνει ο Στέφανος Κασσελάκης. Η Κουμουνδούρου αναμένεται να εισπράξει πάνω από ένα εκατ. ευρώ επιχορήγηση, από το υπουργείο Εσωτερικών.
Με απόφαση του αρμόδιου υπουργείου καταβάλλεται η τακτική κρατική χρηματοδότηση προς τα κόμματα/συνασπισμούς κομμάτων, καθώς και τα ερευνητικά/επιμορφωτικά ινστιτούτα που διατηρούν. Η χρηματοδότηση αυτή ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 3,9 εκατ. ευρώ. Από αυτά, 700.000 είναι για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η εν λόγω απόφαση ελήφθη στις 21 Ιουνίου και δημοσιοποιήθηκε χθες. Είναι, πάντως, απορίας άξιον εάν και πότε ενημερώθηκαν τα κόμματα... Και, εν προκειμένω, εάν και από πότε είναι ενήμερο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το πρόβλημα, φυσικά, με την «Αυγή» δεν επιλύεται. Η αναστολή έκδοσης του καθημερινού φύλλου, η διασφάλιση των θέσεων εργασίας και το σχέδιο της διοίκησης και του κόμματος για την ιστορική εφημερίδα, είναι αυτά που καίνε τους εργαζόμενους, και οι οποίοι συνεχίζουν την απεργία τους ως το πρωί της Δευτέρας - δεν θα κυκλοφορήσει, συνεπώς, κυριακάτικο φύλλο, ούτε θα μεταδώσει ειδήσεις το site -, ενώ σήμερα απεργούν και οι εργαζόμενοι του ραδιοφωνικού σταθμού.

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2024

Η Ιστορία δεν τελειώνει έτσι

Απεργία και «Στο Κόκκινο» ως ένδειξη συμπαράστασης στους εργαζόμενους της «Αυγής»
Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ και της ΕΠΗΕΑ αποφάσισαν την κήρυξη 24ωρης απεργίας από τις 5 π.μ. της Παρασκευής, 28 Ιουνίου 2024 έως τις 5 π.μ. του Σαββάτου, 29 Ιουνίου 2024, στον Ρ/Σ «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ», μετά από απόφαση της συνέλευσης των δημοσιογράφων και των διοικητικών του σταθμού ως ένδειξη συμπαράστασης στους συναδέλφους τους που εργάζονται στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ».
Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ και της ΕΠΗΕΑ αποφάσισαν τη συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ» και στην ιστοσελίδα «avgi.gr» έως τη Δευτέρα 1η Ιουλίου 2024, στις 6 π.μ..
Τα Δ.Σ. ζητούν να ανακληθεί αμέσως η απόφαση για αναστολή έκδοσης του ημερήσιου φύλλου της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ» και να ξεκινήσει διαβούλευση του ΣΥΡΙΖΑ με τα σωματεία των εργαζομένων στην εφημερίδα, προκειμένου να συζητηθούν τα εργασιακά θέματα που αφορούν στους εργαζόμενους δημοσιογράφους και διοικητικούς στην εφημερίδα και την ιστοσελίδα.
Υπενθυμίζεται ότι την περασμένη Τρίτη ανεστάλη η έκδοση του ημερήσιου φύλλου της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ».
Συνέχιση της απεργίας στην ΑΥΓΗ

Ζητούν τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας και την άμεση εξόφληση των δεδουλευμένων αποδοχών των εργαζομένων.