Στο χώρο των μέσων ενημέρωσης δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση εργασίας από το 2010, έτος που ξεκίνησε η κατάρρευση της προηγούμενης διαπλεκόμενης μιντιακής αυτοκρατορίας. Παρά τις πολλαπλές κρατικές επιδοτήσεις των κυβερνήσεων της ΝΔ από το 2019 και μετά, με εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία των ιδιοκτητών μίντια, οι δημοσιογράφοι υποβιβάστηκαν ακόμη περισσότερο σε αχθοφόρους της κυρίαρχης προπαγανδιστικής πληροφόρησης. Οι εργασιακές σχέσεις είναι άθλιες, οι αμοιβές εντείνουν το καθεστώς αναξιοπρέπειας, υποταγής και δουλικότητας.
Την πραγματική δημοσιογραφική ενημέρωση δεν τη χρειάζεται το κράτος και δεν τη θέλουν οι μιντιάρχες, η πληροφόρηση παρέχεται αποκλειστικά από κρατικά ελεγχόμενα δίκτυα μέσα από τα επικοινωνιακά συστήματα υπουργείων-φορέων, τα γραφεία Τύπου και από τα κρατικά ΜΜΕ, ΕΡΤ και ΑΠΕ. Γι’ αυτά τα τελευταία και μόνο για όσους δημοσιογράφους απασχολούνται σε αυτά, η συνδικαλιστική ένωση της ΕΣΗΕΑ, με τη διοίκηση των ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ από το 2017, σύναψε «Κανονισμό εργασίας» τον οποίο βάφτισε «συλλογική σύμβαση». Αυτό το κανονιστικό πλαίσιο εργασιακών ρυθμίσεων δεν αφορά μισθολογικές αμοιβές, δεν περιλαμβάνει κλιμάκια και αυξήσεις και ούτε προστασία των εργασιακών σχέσεων, δυο βασικά στοιχεία σε κάθε ΣΣΕ. Καθιέρωσε, ωστόσο, την αμοιβή με κουπόνια και ετήσια pass, τακτική που εφάρμοσαν σε μεγάλο βαθμό και τα ιδιωτικά ΜΜΕ, όταν η ακρίβεια απειλούσε την επιβίωση των εργαζομένων τους. Τα περίφημα «τροφεία» των κρατικών μίντια μετατράπηκαν σε «αγωνιστικό» στόχο και για τα ιδιωτικά μίντια.
Για το 2024, η ΕΣΗΕΑ διεκδικεί την ανανέωση του κανονιστικού αυτού πλαισίου, απαιτώντας αυτή τη φορά, όπως δηλώνει, αυξήσεις της τάξης του 7%. Η απάντηση της κυβέρνησης, με την οποία η ΕΣΗΕΑ συνεργάζεται άριστα σε όλα τα επίπεδα και μετέχει σε όλες τις κυβερνητικές επιτροπές, είναι πως μπορεί να δώσει ένα ευρώ αύξηση στα τροφεία! Τη στιγμή που χάρισε πακτωλό εκατοντάδων εκατομμυρίων στις εταιρείες ΜΜΕ, στους εργαζόμενους δημοσιογράφους πετάει το ξεροκόμματο των 25 ευρώ σε κουπόνια. Καμία δε από τις δυο πλευρές δεν κάνει λόγο για υπογραφή συλλογικής σύμβασης, η οποία θα λειτουργούσε ως πλαίσιο διεκδίκησης και για τα ιδιωτικά μίντια.
