ο σχολιαστής της ΕΠΗΕΑ
Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει. Αλμπέρ Καμύ

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Οταν ξεθώριασαν οι κόκκινες γραμμές της αξιοπρέπειάς μας

Ακολουθεί ένα «απολογητικό» κείμενο αυτοκριτικής, δείγμα υψηλής αυτογνωσίας, από τον δημοσιογράφο Δημήτρη Ν. Μανιάτη στο fb
Σήμερα, το μεσημέρι συνέλαβα τον εαυτό μου να περπατάει σε μια πυρωμένη πόλη, να κάνει σλάλομ μέσα από σκουπίδια για να πάει σε μια εργασία (ΔΟΛ) όπου ο τραπεζικός διαχειριστής δεν καταβάλει τους μισθούς μας και που ήδη φορτώνομαι έξι απλήρωτα μηνιάτικα από τον τέως -δήθεν αστό -εκδότη.
Δεν έχω ποτέ γκρινιάξει, ποτέ δεν είπα και δεν έγραψα τίποτε για την περιπέτεια που περνάμε εδώ και δύο χρόνια, για τις κόκκινες γραμμές της δικής μας αξιοπρέπειας που ξεθώριασαν και πάνω απ όλα για την βάναυση βία που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι σε μια πρωτόγνωρη συγκυρία όπου.. η Εργασία λογίζεται ως χωματερή απλήρωτων ή ομήρων ιδρυματοποιημένων μονάδων από τις εφιαλτικές Τράπεζες- αφεντικά..

Η ήττα και της γενιάς μου είναι τεράστια, δεν καταφέραμε καν να διατηρήσουμε τα κεκτημένα μας, να αναπαράξουμε αυτά που μας εδόθησαν. Μεγαλύτερη η δική μου ευθύνη για όλα αυτά που δεν είπα και όσα δεν έπραξα όταν έπρεπε.Θα καταγραφούμε όπως καταγράφηκε η γενιά της Ρωσίας επί Γέλτσιν. Πάνω από τα πτώματα μας βέβαια θα υπάρξει η νέα συσσώρευση, θα διαμορφωθεί μια νέα πιο επιθετική ελίτ, μια νέα συγχώνευση κεφαλαίων.
Μια μέρα θα μας κάνουν και ένα τιμητικό μνήμα οι νέοι ευμαρείς. Θα μας τιμήσουν για όσα δεν πράξαμε συλλογικά και για το πόσο εύκολα φτιάξαμε τον δρόμο για εκείνους. Θα κρατήσουν ενός λεπτού σιγή για την σιγή μας (μου).

Δημήτρης Μανιάτης (facebook)

Τα… τυπάκια του Τύπου

Παραθέτουμε ένα εξαιρετικά εύστοχο κείμενο του δημοσιογράφου Δημήτρη Μηλάκα στο fb (μας εστάλη με mail)  ο οποίος περιγράφει την εικόνα των ΜΜΕ και ταξινομεί τους υπηρέτες του συστήματος των media με διαφορετική για τον καθένα ταμπέλα. Πρόκειται για μια περιήγηση, όπως γράφει και τούτο εδώ το μπλογκ, στον ζωολογικο κήπο των media και της ενημέρωσης... Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας: Η διαπίστωση: καχυποψία, ανυποληψία, απαξίωση. Αυτές οι 3 λέξεις συνοψίζουν την εικόνα που έχει σχηματίσει ο κόσμος για τα media. Μέσα σ αυτό το περιβάλλον, οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζονται με καχυποψία και δύσκολα μπορούν να διατηρήσουν την υπόληψη και την αξιοπρέπειά τους. Ο κανόνας: η ανεξαρτησία του δημοσιογράφου υπονομεύεται από την πρώτη στιγμή που.. υπογράφεται η σύμβασή του με το μέσο που θα εργαστεί. Το μέσο έχει ιδιοκτήτη (κράτος, κόμμα, επιχειρηματία) που έχει συμφέροντα και γραμμή. Η υπηρέτηση της γραμμής (του αφεντικού) αποτελεί τελικά το πρώτο και μόνο κριτήριο αξιολόγησης του δημοσιογράφου. Και την αξιολόγηση (που έχει σχέση με την ύπαρξη και την εξέλιξή του στο χώρο) δεν την κάνει ο κόσμος, αλλά το αφεντικό του. Η σαπίλα: κάπως έτσι εμφανίζονται και εξελίσσονται οι «ικανοί» υπηρέτες του συστήματος των media με διαφορετικές ο καθένας ταμπέλα και απόχρωση. Η ταξινόμηση, ευδιάκριτη: Οι (κακοπληρωμένοι) εργάτες: πρόκειται για τους πολλούς τη συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων που προσπαθούν (με μισθούς πείνας πια, με μισθούς που καταβάλλονται κάθε ενάμιση- δυο μήνες στην καλύτερη των περιπτώσεων, με συνθήκες εργασίας γαλέρας που απαιτεί το διαδίκτυο) να κάνουν τη δουλειά τους και να αντιμετωπίσουν τις συμπληγάδες των «συναδέλφων» τους όπως παρουσιάζονται συνοπτικά πιο κάτω.

Η 2η δολοφονία της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα

Μόνο στην Ελλάδα εμπιστεύονται περισσότερο τα social media από τα κυρίαρχα ΜΜΕ
διαβάζουμε στο ρεπορτάζ του Info-war που αναδημοσιεύουμε παρακάτω.
 

Το συμπέρασμα πως οι Έλληνες σε πολύ μεγάλα ποσοστά εμπιστεύονται περισσότερο το face boοk από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πιστοποιεί όχι τη “χαζομάρα” τους, όπως διατείνονται πολλοί. Πιστοποιεί την καχυποψία τους αλλά και τη δεύτερη κατά σειρά δολοφονία της δημοσιογραφίας. Από τους εδότες, ιδιοκτήτες, μεγαλομετόχους των ΜΜΕ και τους μεγαλοδημοσιογράφους-στελέχη. Η πρώτη δολοφονία έγινε με τον εκσυγχρονισμό Σημίτη, τις εποχές των παχιών μισθών και του χρηματιστηρίου, τότε που ο κλάδος και η δύσκολη αυτή τέχνη και τεχνική, η δημοσιογραφία παραδόθηκε σε pay roll, πολιτικά γραφεία, χρηματοστηριακές και διαφημιστικές εταιρείες. Ακολούθησε η κρίση και η μαζική αποψίλωση των ΜΜΕ από τους σκεπτόμενους δημοσιογράφους, αυτούς που αρνούνταν στη δουλειά τους να υποταχθούν, επιμένοντας στην αποστασιοποίηση και στην είδηση από τα κάτω. Απολύθηκαν και δεν άνοιξε ρουθούνι. Οι εκδότες συνέχισαν ανενόχλητοι τα δικά τους σχέδια που ουδεμία πλέον σχέση είχαν με δημοσιογραφία.

Οι δημοσιογράφοι με πρωτοστάτη την ένωση τους, αποδέχθηκαν τα πάντα χωρίς κιχ. Κι έτσι διασώζονται και περνάνε λόγο και εικόνα μόνο οι υποταγμένοι, οι ενσωματωμένοι δημοσιογράφοι. Ένα μόνο παράδειγμα που μου έκανε τεράστια εντύπωση. Πρωτοσέλιδο σε εφημερίδα ότι χαλαρώνουν τα capital controls και θα μπορούν οι Έλληνες να βγάζουν από τις τράπεζες ως 2.000 ευρώ. Και ρωτάω: Ποιός Έλληνας από αυτούς που δυνειτικά θα αγόραζαν εφημερίδα, έχει 2.000 ευρώ στις τράπεζες; Όσοι έχουν δεν περιμένουν την εφημερίδα για να μάθουν την είδηση. Κι όσοι, οι περισσότεροι δηλαδή, δεν έχουν δεν πρόκειται να αγοράσουν αυτή την εφημερίδα.
Το εύρημα της έρευνας ότι οι Έλληνες είναι οι μοναδικοί που εμπιστεύονται τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποδεικνύει απλώς οτι συνεχίζουν να εμπιστεύνται περισσότερο τους γνωστούς τους και όσους έχουν επιλέξει ως πηγή πληροφόρησης, παρά τους δημοσιογράφους και τα Μέσα στα οποία εργάζονται για τα οποία είναι βέβαιοι ότι η προσφερόμενη ενημέρωση είναι κατευθυνόμενη και εξυπηρετεί συμφέροντα. Πέρα από τα αφεντικά, μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ.
Το ρεπορτάζ του info-war

Τους χρησιμοποίησαν ως ασπίδα, τώρα τους απολύουν στα κανάλια

Η παρακάτω ανακοίνωση της ΕΤΙΤΑ είναι αρκετά επεξηγηματική για το τι ακριβώς έχει συμβεί με τις 9 απολύσεις τεχνικών από το Star του ομίλου Βαρδινογιάννη. 
Οι τεχνικοί απολύθηκαν και τους προτάθηκε να υπογράψουν σε άλλη εταιρεία παραγωγής του ομίλου, χάνοντας όλα τους τα δικαιώματα! Είναι η απάντηση των μαχόμενων καναλαρχών υπέρ των εργαζομένων που θα έχαναν τις δουλειές τους αν δίνονταν οι 4 τηλεοπτικές άδειες. Και είναι ένα ακόμη χαστούκι σε συνδικαλιστές και εκπροσώπους δημοσιογράφων που προέταξαν τα στήθη τους υπέρ των εργοδοτών τους καναλαρχών, ζητώντας ψηφίσματα συμπαράστασης υπέρ των καναλιών, δηλαδή υπέρ της μη αδειοδότησης των σταθμών των αφεντικών τους. Είναι μια ακόμη απόδειξη ότι δημοσιογράφοι και πολλοί άλλοι εργαζόμενοι συνεχίζουν, οκτώ χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο των mediaαρχών ενάντια στους εργαζόμενους τους, να ταυτίζουν τη δική τους θέση με αυτή των αφεντικών. 
Η ΕΤΙΤΑ έκανε την πρώτη στάση εργασίας στο Star και δεν βγήκε το δελτίο ειδήσεων. Το επόμενο βήμα θα έχει μεγαλύτερη σημασία…
Συνάδελφοι,
Η διοίκηση του STAR εντελώς αιφνιδιαστικά απέλυσε εργαζόμενους και τους προσέλαβε εκ νέου στην εταιρεία παραγωγής με την οποία συνεργάζεται χωρίς να τους ακολουθεί κανένα εργασιακό δικαίωμα.  Κανένα από τα 5 μέλη της Ένωσής μας παρά τις αφόρητες πιέσεις που δέχθηκαν δεν υπέγραψαν. Και όλα αυτά λίγο καιρό πριν την νέα αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών. Γιατί άραγε;  Ποια η σκοπιμότητα;
 Οι επιδιώξεις της Διοίκησης του σταθμού είναι ξεκάθαρες.  Επιθυμεί διακαώς την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων. Με τον τρόπο που γίνεται αυτή η μετακίνηση, ο εργαζόμενος χάνει τα όποια δικαιώματα απέκτησε όλα αυτά τα χρόνια.  Προσλαμβάνεται με ατομική σύμβαση και δεν ισχύουν γι αυτόν οι Συλλογικές ρυθμίσεις που εξασφαλίζουμε από τον Ο.ΜΕ.Δ.  Παρόλο που αρχικά πηγαίνει στην εταιρεία παραγωγής με τον ίδιο μισθό, η εργοδοσία μπορεί με νέες ατομικές συμβάσεις να τον ρίξει στον κατώτατο μισθό της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης.  Κατά ομολογία του ίδιου του τεχνικού διευθυντή δεν πληρώνονται οι υπερωρίες, αργίες, νυχτερινά κ.λ.π. Εργασιακός μεσαίωνας δηλαδή!! 
Όλα ξεκίνησαν το απόγευμα της Παρασκευής όταν ο τεχνικός διευθυντής καλούσε τους εργαζόμενους στο γραφείο του και με ωμό τρόπο τους έθετε το δίλημμα ή να υπογράψουν απόλυση και μετακίνηση στην εταιρεία παραγωγής ή απόλυση και ταμείο ανεργίας.  Αυτός ο κατάπτυστος εκβιασμός επισύρει ποινικές ευθύνες.  Απαιτούμε λοιπόν από τον συγκεκριμένο κύριο να σταματήσει τώρα τους εκβιασμούς διότι εκτός των άλλων το κλίμα που υπάρχει στο σταθμό είναι ήδη πολύ τεταμένο εις βάρος του.
Η Ένωσή μας κινήθηκε άμεσα και κήρυξε στάση εργασίας με αποτέλεσμα να μην προβληθεί το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του STAR.  Κάλεσε δε την Διοίκηση να σταματήσει άμεσα τις απολύσεις και να ξεκινήσει ένας διάλογος για το θέμα.  Μάταια όμως… Το γραφείο προσωπικού συνέχιζε να καλεί τους εργαζόμενους.
Στην γενική συνέλευση που ακολούθησε, οι εργαζόμενοι του STAR τόνισαν πως ουδέποτε αρνήθηκαν την εργασία.  Ακόμα και όταν κατά καιρούς στο κανάλι υπήρχε δουλειά που δεν ήταν του σταθμού, όπως οι σχολές τηλεόρασης  που συστεγάζονταν παλαιότερα ή η εκπομπή του ΥΠΕΘΑ που γυρίζεται ακόμη και σήμερα στο STAR.
 Γιατί όμως τώρα πρέπει η μετακίνηση αυτή να γίνει με τον τρόπο της απόλυσης και όχι με άλλους νομικούς τρόπους που υπάρχουν;  Η επίσημη απάντηση από την Διοίκηση είναι πως δεν επιθυμούν στην εταιρεία που θα πάει ο εργαζόμενος να τον ακολουθούν τα εργασιακά του δικαιώματα.
Κύριοι της διοίκησης του STAR,  εφόσον διατείνεστε πως τηρείτε την νομιμότητα και καλοπροαίρετα έστω και για μια στιγμή, ας πούμε πως σας πιστεύουμε, παίρνουμε την κίνηση αυτή ως ΠΡΟΤΑΣΗ προς τους εργαζόμενους.  Κατόπιν τούτου σας γνωρίζουμε πως η γενική συνέλευση των τεχνικών του σταθμού συλλογικά και μαζικά και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο απορρίπτει την πρότασή σας. Μην κάνετε τον κόπο να καλείτε έναν έναν τους εργαζόμενους για να τους…. «μιλήσετε».  Δεν πρόκειται να έρθει κανείς.  Αν θέλετε να μιλήσετε σε κάποιον θα πρέπει να μιλήσετε σε ΟΛΟΥΣ!!!  Γι’ αυτό σας καλούμε στην επόμενη συνέλευση των τεχνικών που θα γίνει άμεσα. Εκεί θα  έχετε την ευκαιρία να πείτε αυτά που θέλετε.
  Αν όμως, κύριοι του STAR δεν πρόκειται για πρόταση αλλά για ΩΜΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ και απολύσετε έστω και έναν τεχνικό επειδή δεν θα δεχθεί την μετακίνηση αυτή, να γνωρίζετε πως αυτόματα μας έχετε ΑΠΟΛΥΣΕΙ ΟΛΟΥΣ.  Και ένας σταθμός χωρίς τεχνικούς δεν βγαίνει στον αέρα.  Επίσης όπως καταλαβαίνετε, αφού θα είμαστε ΟΛΟΙ απολυμένοι θα μας είναι πολύ εύκολο να διεκδικήσουμε, αναδρομικά τους μισθούς  που παρανόμως μας έχετε κόψει μονομερώς όλα αυτά τα χρόνια.
Όσο για την νομιμότητα μιας τέτοιας απόλυσης, γνωρίζετε πολύ καλά και εσείς και η νομική σας υπηρεσία πως είναι ΑΚΡΩΣ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ, ΑΡΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ.  Και αφού είστε υπέρμαχοι της νομιμότητας, πιστεύουμε πως δεν θα προβείτε σε μια τέτοια κίνηση.
 Συνάδελφοι,
Σας ενημερώνουμε πως ήδη το σωματείο μας έχει ενημερώσει για τα αίσχη και τους εκβιασμούς  που γίνονται στο STAR, όλους τους θεσμικούς φορείς αλλά και το Υπουργείο Εργασίας.  Πολύ σύντομα θα έχουμε εκεί τριμερή συνάντηση.
Συνάδελφοι του STAR:
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΟΛΛΑ
ΜΑΘΑΜΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΟΡΘΙΟΙ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ ΘΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
ΚΡΑΤΑΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
 
Υγ.  Απαιτούμε και περιμένουμε από όλα τα πολιτικά κόμματα να πάρουν  θέση για τον ωμό εκβιασμό και τις απειλές που υφίστανται οι εργαζόμενοι του STAR.

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Φυλάκιση 31 μηνών στους ιδιοκτήτες- νομίμους εκπροσώπους του «Επενδυτή» για τα δεδουλευμένα των πρώην εργαζομένων του!

Σε φυλάκιση 31 μηνών συνολικά καταδικάστηκαν οι νόμιμοι εκπρόσωποι της εταιρείας DBAS που εξέδιδε τον «Επενδυτή» για τη μη καταβολή δεδουλευμένων πολλών μηνών στους εργαζόμενους της εφημερίδας μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2013, οπότε οι ιδιοκτήτες της ανέστειλαν την έκδοσή της.
Το Ζ’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε ενόχους την πρόεδρο της εταιρείας Ευαγγελία Κοπάτου (σύζυγο του Δ. Μπενέκου) και τον διευθύνοντα σύμβουλο Αλέξη Σκαναβή για μη καταβολή δεδουλευμένων σε 9 από τους συνολικά 42 εργαζόμενους της εφημερίδας «Επενδυτής» που είχαν καταθέσει σχετική μηνυτήρια αναφορά στο Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας. Σημειώνεται ότι επίκειται η εκδίκαση της ίδιας υπόθεσης και για τους υπόλοιπους εργαζόμενους, σε δυο αυτοτελείς ποινικές δίκες που, έπειτα από αλλεπάλληλες αναβολές με υπαιτιότητα των κατηγορουμένων, έχουν προγραμματιστεί για τις 27/6 και για τον Μάρτιο του 2018. Το δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς των συνηγόρων των κατηγορουμένων περί «οικονομικής αδυναμίας της εταιρείας», ενώ δεν αποδέχθηκε και το αίτημα απαλλαγής της προέδρου της εταιρείας Ε. Κοπάτου, συζύγου συνιδιοκτήτη τη εφημερίδας Δ. Μπενέκου, με το επιχείρημα ότι ήταν απλώς… αχυράνθρωπος και ουδεμία σχέση είχε με τη διοίκηση της εταιρείας.
Φυσικά, η ποινή φυλάκισης 31 μηνών, με τριετή αναστολή, για καθέναν από τους δυο νόμιμους εκπροσώπους της εταιρείας έχει προς το παρόν μόνον συμβολική αξία για τους πρώην εργαζόμενους του «Επενδυτή», πολλοί από τους οποίους, έπειτα από 2,5 χρόνια επίσχεσης εργασίας και δικαστικών αγώνων, παραμένουν άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι.
Οι πρώην εργαζόμενοι του «Επενδυτή» έχουν ήδη κερδίσει πρωτοδίκως αγωγή αναγνώρισης της επίσχεσής τους. Μάλιστα, σε μια εμβληματική απόφασή του δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας), αναγνώρισε ότι οι ιδιοκτήτες του «Επενδυτή» επιβάρυναν δολίως την οικονομική κατάσταση της εταιρείας με ομολογιακό δάνειο υπέρ των άλλων εταιρειών τους που εκδίδουν τον «Ελεύθερο Τύπο» και τον «Τύπο της Κυριακής». Και γι’ αυτόν τον λόγο, το δικαστήριο αναγνώρισε την εις ολόκληρον ευθύνη των νομίμων εκπροσώπων της εταιρείας (δηλαδή, ότι ευθύνονται με την προσωπική τους περιουσία τα μέλη του Δ.Σ. Ε. Κοπάτου- σύζυγος Μπενέκου-, Αλ. Σκαναβής και Ελ. Χατζηνικολή- σύζυγος Σκαναβή). Η απόφαση αυτή έχει ήδη τελεσιδικήσει ως προς την εταιρεία DBAS, ενώ η έφεση των νομίμων εκπροσώπων της θα εκδικαστεί στις 17 Σεπτεμβρίου. Εάν η κατ’ έφεση απόφαση επιβεβαιώσει την πρωτόδικη, οι εκπρόσωποι-ιδιοκτήτες της εταιρείας θα ευθύνονται και με την προσωπική τους περιουσία για οφειλές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ προς τους 42 πρώην εργαζόμενους του «Επενδυτή» μόνο για τους 9 πρώτους μήνες της επίσχεσής τους. Και έπεται συνέχεια…

Οι διευθυντές στην Ιριδα απέλυσαν τους εαυτούς τους...

...εισέπραξαν 430.000 ευρώ και προσελήφθησαν ξανά - Οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι από το Μάρτιο
H επιχείρηση Εκτυπώσεις Ίρις Α.Ε.Β.Ε. το τελευταίο διάστημα ακολουθεί τον χορό των εξελίξεων στο χώρο του Τύπου. Στα συγκεκριμένα πιεστήρια τυπώνεται πλήθος εφημερίδων, όπως «Πρώτο Θέµα», «Βήµα», «Νέα», «Έθνος» «Real News», «Documento», «Νέα Σελίδα», «Ποντίκι».
Η εταιρία ήταν συνιδιοκτησία του Πήγασου και του ΔΟΛ. Μετά τις εξελίξεις στον ΔΟΛ, το management της επιχείρησης περιήλθε στα χέρια του Φώτη Μπόµπολα που κατείχε το 50%. Στη συνέχεια οι πιστώτριες τράπεζες -έπειτα από τις καταγγελίες των δανείων της Πήγασος- αποφάσισαν να προχωρήσουν σε Γενική Συνέλευση και να ορίσουν νέο Διοικητικό Συµβούλιο, παίρνοντας ουσιαστικά τον έλεγχο της επιχείρησης,..
δεδομένου ότι το υπόλοιπο 50% θα περάσει στα χέρια του εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη, όταν ολοκληρωθεί και με τη δικαστική επικύρωση η διαδικασία του πλειστηριασμού του ΔΟΛ.
Αποτέλεσμα αυτού του ντόμινο είναι οι εργαζόμενοι να παραμένουν απλήρωτοι από τον Μάρτιο.

Στο διάστημα που το management της επιχείρησης βρισκόταν ακόμα στα χέρια του Φώτη Μπόµπολα και λίγες μέρες αφότου η διαχείριση του ΔΟΛ περιήλθε στις τράπεζες, διευθυντές της «Εκτυπώσεις Ίρις Α.Ε.Β.Ε» έβαλαν σε εφαρμογή το μεγάλο κόλπο.
Αρχής γενομένης από τον γενικό διευθυντή, τα διευθυντικά στελέχη απέλυσαν τους εαυτούς τους, εισέπραξαν τις... νόμιμες αποζημιώσεις τους και τα όποια δεδουλευμένα τους οφείλονταν και επαναπροσλήφθηκαν.
Συγκεκριμένα, ο γενικός διευθυντής κάνει την αρχή στις 10 Απριλίου, απολύοντας τον εαυτό του για να τον επαναπροσλάβει την επομένη, 11 Απριλίου, αφού πρώτα εισπράξει ως αποζημίωση το ποσό των 75.000 ευρώ. Ακολουθεί την ίδια τακτική ο οικονομικός διευθυντής και άλλα επτά ακόμα διευθυντικά στελέχη. Στο διάστημα από 10 Απριλίου έως και 25 του ίδιου μήνα -και ενώ δεν καταβάλλονται οι μισθοί στους εργαζόμενους της επιχείρησης- τα διευθυντικά στελέχη μοιράζονται συνολικά το ποσό των 430.000 ευρώ σε αποζημιώσεις.
Ουσιαστικά οι διευθυντές αυτοί -εν αγνοία άραγε του κ. Μπόμπολα που ήταν αυτό το διάστημα πρόεδρος του Δ.Σ.;- τορπιλίζουν τη λειτουργία του εργοστασίου, βάζοντας στο χέρι το κεφάλαιο κίνησης και μισθοδοσίας.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Δικαίωση για τους εργαζόμενους του Αδέσμευτου του Ρίζου

Κήρυξη της εταιρίας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ» σε πτώχευση Από τους εργαζόμενους της εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος» του Δημήτρη Ρίζου λάβαμε και δημοσιεύουμε: "Οι εργαζόμενοι της εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος» (της εταιρίας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ»), έχουμε κάθε λόγο να πανηγυρίζουμε, γιατί οι αγώνες μας αρχίζουν να δικαιώνονται.
Καταφέραμε με δικές μας ενέργειες, να κηρύξουμε την εταιρία σε πτώχευση, 5 ολόκληρα χρόνια μετά την αναστολή έκδοσης της εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος», με δικηγόρο την Κατερίνα Π. Φλίνου, (έχει χειριστεί, εκτός των άλλων, και πάλι με πρωτοβουλία των εργαζομένων, και την..
υπόθεση κήρυξης σε πτώχευση, της εταιρίας ΕΞΠΡΕΣ Δ. ΚΑΛΟΦΩΛΙΑΣ ΑΕ - εκδότριας της οικονομικής εφημερίδας ΕΞΠΡΕΣ-, με την οποία κηρύχθηκαν σε πτώχευση και οι μέτοχοι και τα μέλη του ΔΣ της εταιρίας).
Θυμίζουμε, σε όσους δεν γνωρίζουν, πως η εφημερίδα έκλεισε τον Δεκέμβριο του 2012, ενώ εμείς ήμασταν απλήρωτοι από τον Ιούνιο του 2012, και οδηγήθηκε σε σήμερα σε πτώχευση, με αποκλειστική ευθύνη των μελών του ΔΣ. Η απόφαση του δικαστηρίου, να κηρύξει σε πτώχευση την εταιρία, μας απελευθέρωσε από το καθεστώς ομηρίας που περιήλθαμε από το 2012. Ο «Αδέσμευτος Τύπος» έκλεισε χωρίς να δοθούν αποζημιώσεις, χωρίς να πληρωθούν τα δεδουλευμένα μας, ενώ κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του δεν πλήρωνε τις συμβάσεις που όφειλε με απόφαση του εκδότη της.
Η κήρυξη της εταιρίας σε πτώχευση, εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Έγινε η αρχή. Βγήκε μια απόφαση, που αποτελεί δικαίωση των εργαζομένων, οι οποίοι φυσικά και δεν σταματάμε . Έτσι κι αλλιώς εκκρεμεί, μήνυση κατά των μελών για 7.3 εκατομμύρια ευρώ, που είναι μαύρη τρύπα στο ταμείο της εταιρίας, (η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της ανάκρισης), ενώ το επόμενο βήμα είναι η διεκδίκηση για την αναγνώριση ενσήμων - χρόνου ασφάλισης, και το επίδομα αφερεγγυότητας.
Ο αγώνας συνεχίζεται, η ώρα της δικαίωσης πλησιάζει…"

Αναδημοσίευση:zoornalistas

Ο καλός, ο κακός και ο ΕΔΟΕΑΠ

Από την Πόπη Χριστοδουλίδου
Οι…κουρελούδες!
Αγαπητοί συνάδελφοι, μέλη-μέτοχοι του ΕΔΟΕΑΠ.
Η υποχρέωσή μου να σας ενημερώνω, ακόμα κι όταν στο βάθος βλέπω μόνο συννεφιά και μπόρα είναι και σήμερα, το σχοινί, που ενώνει τις ζωές μας με ένα Ταμείο, που όλοι αγαπάμε και όλοι θα δώσουμε ιερό αγώνα για να μην καταφέρουν όσοι εχθροί το επιβουλεύονται να το κλείσουν. Η να το μετατρέψουν σε κάτι άλλο, που και θα τους εξυπηρετεί και θα τους δίνει δυνατότητες να εξασφαλίσουν μέσα στην κρίση, μίζες κάθε μορφής και είδους.
Από χτες, το ρεπορτάζ για τον ΕΔΟΕΑΠ ήταν, όχι απλά κακό και θλίβερό. Αλλά, όταν βλέπεις μια κυβέρνηση- με τον “κακό”, κ. Τ.Πετρόπουλο και την “καλή” , κ. Εφη Αχτσιόγλου να συνεχίζει με ψέματα, θεατρινίστικες ανακοινώσεις-δηλώσεις και ενδιαφέρον στα λόγια και όχι στην πράξη- κατανοείς ότι ο αργαλειός φτιάχνει τις ωραιότερες κουρελούδες, που από την μία, τις θαυμάζεις με χαρά.

Και από την άλλη, όταν τις βλέπεις να ξηλώνονται από τις πρώτες κιόλας ώρες, …καταρρέεις για αυτούς: οι οποίοι είναι επαγγελματίες θεατρίνοι, αλλά και αφόρητα αναίσθητοι κι απάνθρωποι.
Το ρεπορτάζ: Προχτές, 19 του μήνα, Δευτέρα στις 2 το μεσημέρι κι ενώ το κλίμα είχε εντάσεις, πόνο, απελπισία και καταχνιά, κάναμε ως ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ σύσκεψη στον ΕΔΟΕΑΠ.
Ενώπιον όλων μας, η υπουργός, κ. Εφη Αχτσιόγλου είπε τηλεφωνικά στον πρόεδρο του Εδοεαπ, κ. Νίκο Καρούτζο πως ξεπεράστηκαν οι δυσκολίες και την επομένη( Τρίτη 20 Ιουνίου) θα εκταμιευόταν η πρώτη δόση του δανείου των 10 εκατ. από τον ΕΦΚΑ προς τον ΕΔΟΕΑΠ, δηλαδή, 2,5 εκατ. ευρώ….
Κάποιοι πανηγύρισαν. Παρότι γνώριζαν πολύ καλά όπως όλοι και όλες ότι , 12 μήνες τώρα, κυβέρνηση και εργοδότες και μερικοί “δικοί” μας “Εφιάλτες” παίζουν στα ζάρια τον ΕΔΟΕΑΠ, μαζί με τους ασθενείς του, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους απλήρωτους, τους εν ενεργεία βασανισμένους και τους αναξιοπαθούντες συναδέλφους, δημοσιογράφους και διοικητικούς υπαλλήλους…
Κλείσαμε και ραντεβού για την επομένη, στις 2 το μεσημέρι με την κ. υπουργό. Και το παραμύθι είχε δράκο….Αλλά τον αποκάλυψε το πρωί της Τρίτης την ώρα του ΔΣ μας. Ο ΕΦΚΑ έστειλε έγγραφο και ζητούσε να του δώσουμε για να εκταμιευτεί η πρώτη δόση μετοχές, ομόλογα και κτίρια. Δηλαδή, τα πάντα. Είπαμε στην ευγενέστατη κ. Αχτσιόγλου πως… αυτά δεν γίνονται με τίποτα όμως…

Ποιοι δηλητηριάζουν το εργασιακό κλίμα Στο Κόκκινο

Μετά την άρνηση της διοίκησης του 105,5 Στο Κόκκινο να δεχθεί να δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του σταθμού η απόφαση της συνέλευσης των εργαζομένων (δεύτερη φορά), η ανακοίνωση δημοσιεύεται στην Αυγή, κατόπιν απόφασης των εργαζομένων.
Στην γενική συνέλευση της Τετάρτης οι εργαζ'ομενοι αποφάσισαν κατά πλειοψηφία (25 έναντι 1): 1. Να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στις απεργιακές κινητοποιήσεις των τεχνικών. 2. Να προχωρήσουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις από τις 6 Ιουλίου αν δεν έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα δεδουλευμένα . 3.Να δημοσιοποιήσουν κείμενο με τις θέσεις τους για τα τεκταινόμενα στο σταθμό..
Η ανακοίνωση της συνέλευσης των εργαζόμενων Στο Κόκκινο 105,5 αναφέρει:
"Οι εργαζόμενοι στο ΚΟΚΚΙΝΟ δεν αποτελούν μια «ιδιαίτερη» κατηγορία εργαζομένων. Όπως όλοι οι μισθωτοί, έρχονται αντιμέτωποι με τα πιεστικά προβλήματα της καθημερινότητας που έχει δημιουργήσει η πολυετής λιτότητα, υπαγορευμένη από την πραγματικότητα των μνημονίων.
Την ίδια ώρα αποτελούν μέρος των ΜΜΕ, ενός χώρου που έχει υποστεί πολύ σοβαρά πλήγματα τα τελευταία χρόνια, με την ανεργία και την επισφάλεια στον κλάδο, να έχει φθάσει στα ύψη..

Η «μπίζνα» του Ανδρέα Κουρή και οι απολυμένοι των Metrpolis

Διαδηλώνουν για 6η συνεχόμενη χρονιά έξω από την απονομή των Βραβείων MAD
Για 6η συνεχόμενη χρονιά διαδηλώνουν οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis έξω από την απονομή των Βραβείων MAD. Οι ίδιοι εξηγούν τους λόγους για τους οποίους επιμένουν να αγωνίζονται διεκδικώντας  πρώτα από όλα τους μισθούς και τις αποζημιώσεις τους που παράνομα δεν τους κατέβαλε ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής (γιός του εκδότη Μάκη Κουρή), έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στα καταστήματα στα οποία εργάζονταν.
Σε ανακοίνωσή τους οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis αναφέρουν:..
"Εμείς οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis εδώ και 6 ολόκληρα χρόνια δίνουμε έναν εργατικό αγώνα διεκδικώντας τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας που παράνομα δεν μας κατέβαλε ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στα καταστήματα που εργαζόμασταν. Το δίκιο αυτού του αγώνα, που δίνεται τόσο στο δρόμο όσο και στα δικαστήρια, είναι απόλυτο, σαφές και αναγνωρίσιμο πανελλαδικά. Από τη μια στη συνείδηση του κόσμου και από την άλλη στις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου ο Ανδρέας Κουρής έχει καταδικαστεί. Εντούτοις, στην πράξη, ο Ανδρέας Κουρής δεν μας έχει καταβάλλει ούτε ένα ευρώ από τα 600 χιλιάδες και πλέον που μας χρωστάει. 
Ο Ανδρέας Κουρής, η επιχειρηματική του δραστηριότητα και τα Metropolis
 Για τον Ανδρέα Κουρή τα Metropolis δεν αποτέλεσαν μια επιχειρηματική αστοχία ή ένα ρίσκο που δεν του… βγήκε. Ήταν το όχημα που τον εδραίωσε στον μουσικό/ψυχαγωγικό στερέωμα της εγχώριας αγοράς. Ενώ εισέπραττε κέρδη από τα υγιή εμπορεύματα,   φούσκωνε ταυτόχρονα με χρέη την παντοδύναμη τότε αλυσίδα δισκοπωλείων Metropolis και παράλληλα διαφήμιζε και προωθούσε με όλους τους τρόπους το τηλεοπτικό κανάλι MAD και τα events όπως MAD VIDEO AWARDS, MADWALK και Eurovision. Όταν πια το μισοβουλιαγμένο καράβι των Metropolis τού ήταν άχρηστο, αποφάσισε να το εγκαταλείψει βυθίζοντάς το, οδηγώντας το στην πτώχευση και αφήνοντας από την μια απλήρωτους τους εργαζόμενους και από την άλλη ογκώδη χρέη προς Δημόσιο, ασφαλιστικά Ταμεία και προμηθευτές. Ήταν η στιγμή που για τον Ανδρέα Κουρή άνοιξε ο δρόμος της επιχειρηματικής πρακτικής, «φεσώνω - βάζω λουκέτο - εξαφανίζομαι».
Μετά την «επιτυχία» των Metropolis, ο Ανδρέας Κουρής έπραξε ακριβώς το ίδιο με άλλες εταιρείες που κατείχε. Όπως  με το κανάλι MAD και το MADRADIO που, αφού τις φόρτωσε με χρέη, τις έκλεισε (διατηρώντας και μεταφέροντας το εμπορικό σήμα σε νέες Ανώνυμες Εταιρείες – Α.Ε.), με αποτέλεσμα να ανεβαίνει συνεχώς στην λίστα κατάταξης των μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου.  Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια επιτυχή επιχειρηματική πρακτική του Ανδρέα Κουρή (όπως και των ομοίων του) για να μεγαλώνει την περιουσία του σε βάρος των άλλων. Με χρέη προς προμηθευτές, φέσωμα του Δημοσίου και απλήρωτους εργαζόμενους. Πρόκειται για μια τακτική που εφαρμόζει μέχρι και σήμερα, αφού η αγωνία των απλήρωτων εργαζομένων στις επιχειρήσεις του στην Παλλήνη με χρωστούμενα πολλών μηνών δεν μπορεί πλέον να μείνει κρυφή. 

Τι ήταν λοιπόν τα Metropolis για τον Ανδρέα Κουρή;